ایه 169 سوره ال عمران

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 169 سوره آل عمران. وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ
البته نپندارید که شهیدان راه خدا مرده اند، بلکه زنده اند (به حیات ابدی و) در نزد خدا متنعّم خواهند بود.
و هرگز گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده اند، مرده مپندار، بلکه زنده اند که نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
کسانی را که در راه خدا کشته شده اند مرده مپندار، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
And never think of those who have been killed in the cause of Allah as dead. Rather, they are alive with their Lord, receiving provision,
Think not of those who are slain in Allah's way as dead. Nay, they live, finding their sustenance in the presence of their Lord;

پیشنهاد کاربران

نام پدر موسا ( موسی ) با حروف لاتین به شکل Amran از دو کلمه ی فارسی - آرامی به شکل زیر ساخته شده :
Am با تلفظ آم به معنای مردم عام ( و نه خاص ) و ran با تلفظ ران به معنای راننده، راه بر، راه نما یا هدایت گر .
...
[مشاهده متن کامل]

تبدیل این نام به عمران ( و خیلی از نام های دیگر مندرج در تُورای قوم یهود و ایوان گلی های چهارگانه ( اناجیل اربعه ) اقوام مسیحی توسط حکیم وحیانی و سراینده ی حکمت قرآنی یعنی محمّد پیامبر یا پیام آور دین اسلام و به قول خود وی رسول الله، با هدف گمراه نمودن پارسی زبانان اواخر دوران امپراتوری ساسانی و آیندگان آنان تا به امروز و تا آینده های دور دست صورت گرفته و نه با نیت پاک.
فی سبیلُ الله به معنای در راه تبلیغ و ترویج واژه ی عربی - آرامی الله ملقب به نور سماوات و الارض بوده و میباشد در میدان رقابت سرسختانه با نام یهوه ی قوم یهود تحت عنوان آقا یا سرور دنیا و نام الی و آبّا به شکل آبابا یعنی بابا یا پدر آسمانی ایسای اقوام مسیحی و اهورامزدای زرتشتیان و برهمن و برهمان هندوان و بودائیان و خُوای قوم ماد و خدای ایرانیان و نام های دیگر و نه به معنای در راه خدا.
قبیل از پیدایش واژه ی الله مردم عرب ساکن سرزمین حجاز آفریدگار یا پروردگار خود را رب نامیده اند ملقب به ربُ العالمین.
شعار شهیدان زنده اند، هم در عصر موسا و ایسا رسم بوده و رواج داشته و هم در عصر محمّد و هم در عصر جدید در کشور هائی که دینداران در حاکمیت سیاسی قرار دارند با هدف دفاع جانبازانه از آئین و دین و مذهب و حفظ یوغ شریعت بر دوش پیروان با قصد و نیت زنده نگه داشتن نام و نشان و اثر بنیانگذار آئین و دین و مخترع یوغ سنگین یا سبک شریعت و نه با هدف دفاع از حقیقت و حق و حقوق انسان.
بر اساس بینش و باور فردی من، نه تنها نفوس مجرد یا من های شهیدان بلکه نفوس مجرد یا من های کلیه ی اموات یا مردگان ( منجمله نفوس مجرد یا من های نباتی و حیوانی ) و آیندگان که هنوز در این دنیا تا پایان انقراض کامل در منظومه ی خورشیدی یا شمسی از مادر متولد نشده اند و نفوس مجرد یا من های کلیه ی افراد انسانی ( منجمله نباتی و حیوانی ) در شش دنیای دیگر در لحظه ی جاودانه ی حال در نفس مجرد یا من مطلق، واحد و بیکران خدای حقیقی و واقعی ( و نه نفس یک موجود خیالی اوهامی تحت نام آدم ) در خواب سنگین، ژرف و شیرین به سر میبرند و بموازات آن در طی حالت برزخ از مشاهده و تجربه عشق و زندگی رویائی بهمراه توانائی و دانائی و هنرمندی و هوشمندی و دانش کامل با کمیت و کیفیت بهشت برین برخوردارند و آنهم بطور مطلق مستقل از کلیه پندارها و گفتار ها و رفتار ها یا اعمال نیک و بد دنیوی و بدون کوچکترین تبعیض و استثنائی بین افراد انسانی و آنهم تا لحظه ی بسته شدن مجدد نطفه در رحم مادر و بیداری و تولد دوباره در دنیا های هفتگانه ی خاص و ویژه خویش در مداری برتر و کمال یافته تر از قبل و نه تا وقت رسیدن به معاد و برپائی قیامت کبری و فصل برداشت محصول در آخرت بر اساس تصویر آسمانی - وحیانی - قرآنی در قالب سه کلمه به شکل
《دنیا - برزخ - آخرت》که یک راه بسیار کوتاه و میان بُر بیش نبوده و تمیباشد .
نفس مجرد به معنای من بوده و میباشد و نه به معنای روح، روان، جان و . . . . . . . که از جنسیت مردانه و زنانه برخوردار است و لذا تقسیم آن به چهار نوع اماره و لوامه و ملهمه و مطمئنه و اعلام جهاد اکبر یا مبارزه بزرگ با آن یکی از بنیادی ترین گمراهه روی های حکمت قرآنی محسوب میشود منجمله عبارت کل النفس ذائقه الموت یعنی کلیه ی نفوس طعم یا مزه ی موت یا مرگ را میچشند.
نفوس مجرد یا من های افراد انسانی ( منجمله نباتی و حیوانی ) نقاط بی بُعد هندسی و پیوسته و تجزیه ناپذیر و از جنس نفس مجرد یا من مطلق، واحد و بیکران خدای حقیقی و واقعی میباشند ( و نه خدای کلمه ای دینی با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط و فهم و عقل ناقص و محدود انسانی از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود ) .
این گیتی یا کیهان و یا این جهان چه باشد با این همه وسعت و گستردگی و فراخی از دید محدود ما انسان ها در بین جهان های بیشمار/ جز قطره ی ناچیزی جاودانه گرفتار در بند و کمند عشق و در پیچ و خم زلف تو ای یار! ای پروردگار! یا در بطن وجود و ماهیت و ذات مطلق و بیکران و بینهایت تو ای آفریدگار /؟!!.

🕌 سوره: آل عمران
📿 آیه: 169
🖊 وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ
💡معنی: و هرگز گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
...
[مشاهده متن کامل]

( ترجمه : جناب آقای انصاریان )