اینْجویان
سلسله ای از امرای فارس (حک: ۷۰۳ـ۷۵۸ق) منسوب به شرف الدین محمودشاه اینجو. «اینجو» واژه ای مغولی از اصلی چینی و در منابع فارسی بیشتر به معنی «املاک خاصۀ پادشاه» است . از آن جا که محمودشاه و فرزندانش عهده دار املاک خاصه ، یعنی املاک اینجوی فارس بودند، به این لقب شهرت یافتند. خاستگاه این دودمان ، خراسان است و نَسَبشان به خواجه عبدالله انصاری می رسد. به احتمال در روزگار مغول، به قزوین آمدند و در آن جا به خدمت دستگاه ایلخانان درآمدند. آغاز ترقی این دودمان در فاصلۀ ۷۲۵ تا ۷۳۶ق بود، زیرا از سویی حاکمیت دودمان شیخ جمال طیبی بر فارس پایان یافت و از دیگر سو تسلّط چوپانیان بر دربار ابوسعید بهادرخان به سرآمد. از این رو در نتیجۀ اتحادی که میان محمودشاه و غیاث الدین محمد رشیدی ، وزیر سلطان ابوسعید، پدید آمد، قدرت و نفوذ دودمان اینجو، رو به فزونی نهاد. اینجویان نخستین دودمان ایرانی اند که پس از فروپاشی قدرت ایلخانان، موفق به تشکیل حکومت شدند و فارس ، اصفهان ، یزد و سواحل خلیج فارس ، از بوشهر تا هرمزگان را در سیطرۀ خود درآوردند. همچنین آن ها مدعی قلمرو مظفریان در کرمان بودند. افزون بر ثروت و آبادانی قلمرو آن ها، در شیراز، به ویژه در روزگار جمال الدین ابواسحاق، ممدوح حافظ، آزادی و تسامح فکری نیز حاکم بوده است. برخی به اعتبار سکه های آل اینجو آن ها را شیعه فرض کرده اند. امیران اینجو ضمن توجه به دانشمندان ، در آبادانی فارس، به ویژه شیراز اقداماتی انجام دادند.
سلسله ای از امرای فارس (حک: ۷۰۳ـ۷۵۸ق) منسوب به شرف الدین محمودشاه اینجو. «اینجو» واژه ای مغولی از اصلی چینی و در منابع فارسی بیشتر به معنی «املاک خاصۀ پادشاه» است . از آن جا که محمودشاه و فرزندانش عهده دار املاک خاصه ، یعنی املاک اینجوی فارس بودند، به این لقب شهرت یافتند. خاستگاه این دودمان ، خراسان است و نَسَبشان به خواجه عبدالله انصاری می رسد. به احتمال در روزگار مغول، به قزوین آمدند و در آن جا به خدمت دستگاه ایلخانان درآمدند. آغاز ترقی این دودمان در فاصلۀ ۷۲۵ تا ۷۳۶ق بود، زیرا از سویی حاکمیت دودمان شیخ جمال طیبی بر فارس پایان یافت و از دیگر سو تسلّط چوپانیان بر دربار ابوسعید بهادرخان به سرآمد. از این رو در نتیجۀ اتحادی که میان محمودشاه و غیاث الدین محمد رشیدی ، وزیر سلطان ابوسعید، پدید آمد، قدرت و نفوذ دودمان اینجو، رو به فزونی نهاد. اینجویان نخستین دودمان ایرانی اند که پس از فروپاشی قدرت ایلخانان، موفق به تشکیل حکومت شدند و فارس ، اصفهان ، یزد و سواحل خلیج فارس ، از بوشهر تا هرمزگان را در سیطرۀ خود درآوردند. همچنین آن ها مدعی قلمرو مظفریان در کرمان بودند. افزون بر ثروت و آبادانی قلمرو آن ها، در شیراز، به ویژه در روزگار جمال الدین ابواسحاق، ممدوح حافظ، آزادی و تسامح فکری نیز حاکم بوده است. برخی به اعتبار سکه های آل اینجو آن ها را شیعه فرض کرده اند. امیران اینجو ضمن توجه به دانشمندان ، در آبادانی فارس، به ویژه شیراز اقداماتی انجام دادند.
wikijoo: اینجویان