�این هستthis is
واژه ی "این"this
این و آن
"این "، وقتی قبل از اسم قرار بگیرد نقش صفت اشاره را دارند، بنابراین یک نوع دستوری مستقل هستند و جدا نوشته می شوند. مانند: این گونه
اگر ترکیب این و اسم بعد از آنهاباهم، کلمة مستقل دستوری تشکیل بدهد باید متصل نوشته شوند. مانند :همین، همچنین، اینجا، اینچنان،
... [مشاهده متن کامل]
نکتة مهم در این مورد، " اینکه" است.
این ترکیب به هر دو گونة متصل و منفصل نوشته می شود:
متصل: اگر حرف "که" در این ترکیب به معنی "کسی که" باشد، در ترکیب با " این" معنای ضمیر اشاره را دارد: این کسی که؛ در این صورت باید متصل نوشته شود. ولی بهتر است منفصل نوشته شود
منفصل: اگر "که"در این ترکیب حرف ربط باشد و"این" خود ضمیر اشاره، پس منفصل نوشته می شود. مگر " این که " . . . هر آن چه برای " این " نوشتم برای واژه ی "آن " نیز مطابقت می کند قاعده یکی است
رضاضَحاکی راحت
دبیرو مدرس تاریخ
و ادبیات. . .
واژه فارسی تاجیکی، سمرقندی: اَینِ و آنِ شکل تحریف شده، مخفف از آنِ، همه جای منزل اَینِ شما شد، این کتاب اَینِ که؟ در اسرار التوحید عبارت اَینِ و آنِ آمده: گفت یا ابی الخیر، این کودک اَینِ کیست؟ پدرم گفت: آنِ ماست.
