ایلان

دیگر کسی نمی نویسد فلانی ابروی مرا برد، چون می داند که ابرو را برمی دارند، نمی برند!
دیگر کسی نمی نویسد الهی امین! چون امین به معنای امانت دار است و الهی امین یعنی خدای من امانت دار است که اصلا مفید معنا نیست.
دیگر کسی آشغال را اشغال، آجر را اجر، آزار را ازار ( به معنای شلوار ) و آستان را استان نمی نویسد. ضمناً کسی که از دوران دبستان آموزش درست دیده باشد و اهل نوشتن و خواندن اصولی باشد، برایش تفاوتی نمی کند که با برداشتن کلاه آ، آیا واژه ای با معنای جدید تولید می شود ( نظیر مثالهای قبل ) یا واژه ای بی معنا. او به قاعده ی زبانی همچنان پایبند است؛ خواه عدم رعایت آن موجب معنای جدید و دور از مقصود گردد ( مثل مثالهای گفته شده ) یا صرفا نقصانی در نگارش و بالتبع در خوانش پدید آورد. قانون همیشه قانون است و تخطی از آن، همیشه دردسرساز است زیرا اولاً عادت می کنیم، ثانیا سبب سرایت آن می شویم، ثالثا جاهایی که گمان نمی کنیم نقض آن موجب بدفهمی و بدخوانی هایی نظیر آیلان و ایلان شود، همان جاها سوتی می دهیم و اسباب زحمت خود و دیگران می شویم.
باشد که همواره پاکیزه و به قاعده بنویسیم. الهی آمین!