ایفل

/~ifel/

لغت نامه دهخدا

ایفل. [ ف ِ ] ( اِخ ) گوستاو. مهندس فرانسوی ( 1832 - 1923 م. ). وی آثار متعدد فلزی و برج معروف به «برج ایفل » پاریس را ساخته است. برج ایفل ، به ارتفاع 300 متر که در شان دمارس پاریس به سال 1889م. توسط مهندس ایفل بنا شده و اکنون برای فرستنده تلویزیون از آن استفاده میشود. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ فارسی

برج فلزی بارتفاع ۳٠٠ متر که در شان د مارس پاریس بسال ۱۸۸۹ م . توسط مهندس ایفل بنا شده و برای فرستنده تلویزیون از آن استفاده می شود .
گوستاو ایفل مهندس فرانسوی

پیشنهاد کاربران

برج فلزی بارتفاع ۳٠٠ متر که در شان د مارس پاریس بسال ۱۸۸۹ م . توسط مهندس ایفل بنا شده و برای فرستنده تلویزیون از آن استفاده می شود .
چند تلفظ برای این برج آهنی نماد اپلوس هعروف فراماسونی هست:
Alexandre Gustave Eiffel ( /ˈaɪfəl/
EYE - fəl, French: [alɛksɑ̃dʁ ɡystav ɛfɛl]; n� Bonickhausen dit Eiffel