ایستایی اجتماعی (کتاب اسپنسر). ایستایی اجتماعی یا شرایط ضروری مشخص برای خوشبختی و توسعه آنها ( به انگلیسی: Social Statics, or The Conditions essential to Happiness specified, and the First of them Developed ) کتابی است در سال ۱۸۵۱ توسط هربرت اسپنسر ( ۲۷ آوریل ۱۸۲۰–۸ دسامبر ۱۹۰۳ ) فیلسوف، زیست شناس، انسان شناس، جامعه شناس و نظریه پرداز برجسته سیاسی لیبرال کلاسیک انگلیسی در دوره ویکتوریا نوشته و توسط جان چپمن در لندن منتشر شده است.
او در این کتاب، از اصطلاح «سازواری» برای به کارگیری ایده های خود در مورد لامارکیان استفاده می کند. [ ۱] به عنوان مثال برای تکامل جامعه می گوید: روشن است که هر موجودی که قرار است ساختارش برای شرایط جدید هستی درآید، باید تحت آن شرایط قرار گیرد یا اگر این گزاره را به طور خاص بیان کنیم، واضح است که انسان تنها با حفظ در وضعیت اجتماعی می تواند با وضعیت اجتماعی سازگار شود. بدیهی است، نتیجه این است که از آنجایی که انسان در آن احساساتی که با دیکته کردن رفتار عادلانه، از تضاد همیشگی افراد و متعاقب آن جدایی آنها جلوگیری می کند، کمبود داشته و دارد، به نوعی عاملیت مصنوعی نیاز است که به وسیله آن اتحاد آنها حفظ شود. تنها با فرایند انطباق می توان شخصیتی را ایجاد کرد که تعادل اجتماعی را خود به خود ایجاد می کند.
اغلب باورمندند در همین کتاب و پیش از انتشار کتاب «اصول زیست شناسی» ( ۱۸۶۴ ) ، اسپنسر عبارت «بقای اصلح» را ابداع کرد. [ ۲] که بعدها در اقتصاد و زیست شناسی به کار برد. این را می توان به عنوان یک اصل کلیدی به اصطلاح داروینیسم اجتماعی توصیف کرد، اگرچه اسپنسر و کتابش مدافع آن نبودند.
«ایستایی اجتماعی» نخستین کتاب مهم اسپنسر در زمینه فلسفه سیاسی است. تلاش می کند تا اساس یک دولت محدود را بر توسعه دقیق دکترین حقوق طبیعی قرار دهد. او با دفاع از «اصل اول» خود شروع می کند: «هر انسانی می تواند برای استفاده از توانایی هایش که با داشتن آزادی مشابه توسط هر انسانی سازگار است، ادعای کمال آزادی داشته باشد. » به نظر اسپنسر، دولت یک نهاد «ضروری» نیست و زمانی «فاسد خواهد شد» که سازماندهی داوطلبانه بازار جایگزین جنبه های اجباری دولت می شود. او همچنین استدلال می کرد فرد حق نادیده گرفتن دولت را دارد.
معرفی
دکترین مصلحت
دکترین حس اخلاقی
بخش اول:
• تعریف اخلاق
• ظهور شر
• اندیشه الهی و شرایط واقعی آن
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاو در این کتاب، از اصطلاح «سازواری» برای به کارگیری ایده های خود در مورد لامارکیان استفاده می کند. [ ۱] به عنوان مثال برای تکامل جامعه می گوید: روشن است که هر موجودی که قرار است ساختارش برای شرایط جدید هستی درآید، باید تحت آن شرایط قرار گیرد یا اگر این گزاره را به طور خاص بیان کنیم، واضح است که انسان تنها با حفظ در وضعیت اجتماعی می تواند با وضعیت اجتماعی سازگار شود. بدیهی است، نتیجه این است که از آنجایی که انسان در آن احساساتی که با دیکته کردن رفتار عادلانه، از تضاد همیشگی افراد و متعاقب آن جدایی آنها جلوگیری می کند، کمبود داشته و دارد، به نوعی عاملیت مصنوعی نیاز است که به وسیله آن اتحاد آنها حفظ شود. تنها با فرایند انطباق می توان شخصیتی را ایجاد کرد که تعادل اجتماعی را خود به خود ایجاد می کند.
اغلب باورمندند در همین کتاب و پیش از انتشار کتاب «اصول زیست شناسی» ( ۱۸۶۴ ) ، اسپنسر عبارت «بقای اصلح» را ابداع کرد. [ ۲] که بعدها در اقتصاد و زیست شناسی به کار برد. این را می توان به عنوان یک اصل کلیدی به اصطلاح داروینیسم اجتماعی توصیف کرد، اگرچه اسپنسر و کتابش مدافع آن نبودند.
«ایستایی اجتماعی» نخستین کتاب مهم اسپنسر در زمینه فلسفه سیاسی است. تلاش می کند تا اساس یک دولت محدود را بر توسعه دقیق دکترین حقوق طبیعی قرار دهد. او با دفاع از «اصل اول» خود شروع می کند: «هر انسانی می تواند برای استفاده از توانایی هایش که با داشتن آزادی مشابه توسط هر انسانی سازگار است، ادعای کمال آزادی داشته باشد. » به نظر اسپنسر، دولت یک نهاد «ضروری» نیست و زمانی «فاسد خواهد شد» که سازماندهی داوطلبانه بازار جایگزین جنبه های اجباری دولت می شود. او همچنین استدلال می کرد فرد حق نادیده گرفتن دولت را دارد.
معرفی
دکترین مصلحت
دکترین حس اخلاقی
بخش اول:
• تعریف اخلاق
• ظهور شر
• اندیشه الهی و شرایط واقعی آن
