ایزومری اتصال ( به انگلیسی: Linkage isomerism ) گونه ای از ایزومری در ترکیبات کوئوردیناسون است که زمانی مشاهده می شود که لیگاند متصل شونده به فلز مرکزی دوسردندانه باشد. در نتیجه اتصال از هر یک از این دندانه ها می تواند یک ایزومر مستقل ایجاد نماید. [ ۱]
لیگاندهای معمولی که باعث ایجاد ایزومرهای اتصال می شوند عبارتند از:
• تیوسیانات، SCN − - ایزوتیوسیانات، NCS −
• سلنوسیانات، SeCN − - ایزوسلنوسیانات، NCSe −
• نیتریت، NO۲−
• سولفیت، SO۳۲−
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفلیگاندهای معمولی که باعث ایجاد ایزومرهای اتصال می شوند عبارتند از:
• تیوسیانات، SCN − - ایزوتیوسیانات، NCS −
• سلنوسیانات، SeCN − - ایزوسلنوسیانات، NCSe −
• نیتریت، NO۲−
• سولفیت، SO۳۲−
wiki: ایزومری اتصال