ایزوتوپ های کرم

فلز کروم به طور طبیعی متشکل از ۳ ایزوتوپ پایدار Cr - 53 , Cr - 54 , Cr - ۵۲ است که فراوان ترین آنها Cr - ۵۲ ( با فراوانی طبیعی ۷۸۹/۸۳٪ ) است. ۱۹ ایزوتوپ پرتوزا که پایدارترین آنها Cr - ۵۰ با نیمه عمر ( بیش از ) ۱٫۸E۱۷سال وCr - ۵۱ با نیمه عمر۷۰۲۵/۲۷ روز می باشد برای این عنصر شناخته شده است. مابقی ایزوتوپ های رادیواکتیو آن از نیمه عمری کمتراز ۲۴ ساعت برخوردارند که نیمه عمر اکثر آنها کمتر از ۱ دقیقه است. این عنصر همچنین دارای ۲ حالت برانگیخته است. کروم ۵۳ محصول واپاشی پرتوزاد Mn - ۵۳ است. محتویات ایزوتوپی کروم معمولاً با محتویات ایزوتوپی منگنز ترکیب می شود و در زمین شناسی ایزوتوپی کاربرد دارد. نسبت های ایزوتوپ Mn - Cr شواهدی را که از Al - ۲۶ وPd - ۱۰۷ دربارهٔ تاریخ ابتدایی به دست آمده تقویت می کند. اختلاف در نسبتهای Cr - 53/Cr - ۵۲ و Mn - Cr در چندین شهاب سنگ بیانگر یک نسبت Mn - 53/Mn - ۵۵ است که نشان می دهد رده بندی ایزوتوپ Mn - Cr باید از واپاشی ثابت Mn - ۵۳ در پیکره سیاره های مجزا ناشی شده باشد؛ بنابراین Cr - ۵۳ دلایلی بیشتر را دربارهٔ فرایندهای سنتز هسته ای بلافاصله قبل از یکپارچگی منظومه شمسی در اختیار می گذارد.
ایزوتوپهای کروم از نظر وزن اتمی، در بازه ۴۳amu ( کروم ۴۳ ) تا ۶۷amu ( کروم ۶۷ ) قرار دارند. حالت واپاشی اتمی بلافاصله قبل از فراوان ترین ایزوتوپ پایدار ( کروم ۵۲ ) ، گیراندازی الکترون است و حالت بلافاصله بعد از آن واپاشی بتا است.
↑ اختصارها:EC: گیراندازی الکترونIT: انتقال ایزومری ↑ هسته های پررنگ پایدار هستند ↑ Suspected of decaying by β+β+ decay to 50Ti with a half - life of no less than 1. 3 ×۱۰۱۸ a