ای جی ام ۱۱۴ هل فایر

اِی جی اِم - ۱۱۴ هِل فایر ( انگلیسی: AGM - 114 Hellfire؛ به معنای «آتش جهنمی» ) ، یک موشک هوابه سطح ساخت ایالات متحده آمریکا است که به عنوان یک موشک ضدتانک، [ ۱] بعدها برای حملات هدایت شونده، [ ۲] برای استفاده در پهپاد و بالگرد رزمی با سامانهٔ هدایتی شلیک و بعد هیچ در شرکت صنایع دفایی لاکهید مارتین توسعه یافت. [ ۳]
هل فایر علاوه بر کاربرد اصلی خود یعنی نابودی تانک های دشمن علیه دیگر اهداف سطحی نیز قابل استفاده است. این موشک از توانایی حملات ضربتی دقیق برخوردار است و می توان آن را از روی سکوهای زمین پایه، دریاپایه و هواپایه شلیک نمود اما معمولاً بر روی بالگردهای جنگنده اصلی ارتش ایالات متحده آمریکا سوار می شوند و موشک هوا به زمین اصلی ارتش آمریکا و چندین ارتش دیگر دنیا در کلاس موشک های ۵۰ کیلویی است.
طراحی این موشک از سال ۱۹۷۴ با اعلام نیاز نیروی زمینی ارتش آمریکا آغاز شد. آمریکایی ها نیازمند یک موشک ضد تانک کارآمد برای نابودی خودروهای زرهپوش دشمن بودند که از روی هلیکوپتر شلیک شود. تولید اولین مدل این موشک با نام ای جی ام - ۱۱۴ای در سال ۱۹۸۲ آغاز شد. بیشتر مدل های هل فایر با سامانه هدایتی آشیانه یابی لیزری هدف خود را پیدا می کنند، به استثنای مدل ال این موشک معروف به لانگ بو ( Longbow ) که از هدایت راداری بهره می برد. هدایت لیزری را هم خود سکوی شلیک گر موشک می تواند انجام دهد؛ مثلاً هلیکوپترهای آپاچی از طریق دوربین های الکترونیکی که بر روی دماغه آن ها نصب شده این کار را انجام می دهند و هم اینکه یک هواگرد دیگر یا یک ناظر زمینی قادر است با استفاده از علامت گذار لیزری کار هدایت موشک را به انجام رساند. این حق انتخاب به هل فایر این امکان را می دهد که حتی به اهدافی که خارج از میدان دید شلیک گر موشک باشد نیز حمله کند.
• بل ای اچ - ۱ سوپرکبرا
• ای اچ - ۱ زد وایپر
• ای اچ - ۶۴ آپاچی
• آگوستا ای - ۱۲۹ منگوستا
• یوروکوپتر تایگر
• اس اچ - ۶۰/ام اچ - ۶۰آر/ام اچ - ۶۰ اس هاوک دریایی
• اواچ - ۵۸دی کیووا واریور
• آرای اچ - ۶۶ کمانچی
• ای اچ - ۶ لیتل بیرد
• یواچ - ۶۰ بلک هاوک
• وستلند دبلیوای اچ - ۶۴ آپاچی
• سسنا ۲۰۸ کاروان
• ام کیو - ۱ بی پریدیتور
• ام کیو - ۹ ریپر
• ام کیو - ۱ سی واریور
• قایق ضربتی ۹۰
ابزار پرتاب آزمایشی:
• خودرو هاموی
• هواپیمای سی - ۱۳۰ هرکولس
• سوئد و نروژ برای دفاع ساحلی