اکنده گوش

کَندَن متضاد آکَندن است.
بُردن متضاد آبُردن و آوُردن است.
آرمیدن ( قرار یافتن ) متضاد رمیدن ( وحشی و بیابانی شدن ) است.
مَرد ( مرد، کسی که مردانگی دارد ) متضاد اَمَرد است ( اَمَرد یعنی مفعول با پوزش فراوان! در شعرها هم به کار رفته )
اَرَشک ( کسی که حسود نیست ) متضاد رَشک ( حسادت ) است.
نکته: این پیشوند در فارسی میانه بیشتر کاربرد داشته و در فارسی نو جایش را به پیشوندهایی چون نا - ( ماننده نابرده، نامیرا، ناخورده ) و بی - ( بی پول، بی پایان، بی نشان ) و . . . داده است ولی ردپایش در بسیاری از واژگان کهن دیده میشود.