اوستره

لغت نامه دهخدا

اوستره. [ ت ُ رَ ] ( اِ ) استره :
اوستره گرچه دمی تیز یافت
مو سترد مو نتواند شکافت.
سعدی.
رجوع به استره شود.

پیشنهاد کاربران