اوا دل واکیا بولز

اوا دل واکیا بولز ( Eva del Vakia Bowles ) ( زادهٔ ۱۸۷۵ – درگذشتهٔ ۱۹۴۳ ) ، معلم آمریکایی و بنیان گذار انجمن مسیحی زنان جوان در نیویورک بود. وقتی او در انجمن مسیحی زنان جوان مجزای نیویورک در هارلم فعالیت خود را آغاز کرد، نخستین زن سیاه پوستی بود که دبیرکل سازمان بوده است. بولز به مدت هجده سال شعبه های انجمن مسیحی زنان جوان را سازمان دهی می کرد و خدمات این انجمن را به نفع اعضای جامعه توسعه می داد. رئیس جمهور فقید، تئودور روزولت، از او به دلیل فعالیت هایش در انجمن مسیحی زنان جوان مجزای نیویورک طی جنگ جهانی اول، تقدیر نمود.
اوا دل واکیا بولز در ۲۴ ژانویه ۱۸۷۵ در آلبانی، اوهایو چشم به جهان گشود. او فرزند مری جین ( نی پورتر ) و جان هاوکزبولز بود. پدرش اولین مدیر سیاه پوست مدرسه در ماریتا، اوهایو بود و بعدها به عنوان یکی از نخستین کارمندان سیاه پوست پست خانهٔ راه آهن در اوهایو فعالیت کرد. پدربزرگ پدری او، جان راندولف بولز، کشیش باپتیست بود و به عنوان روحانی پنجاه وپنجمین هنگ پیاده نظام ماساچوست در جنگ داخلی آمریکا خدمت می کرد. بولز پس از تحصیل در مدارس عمومی در آلبانی برای تکمیل تحصیلات به کالج کسب وکار بلیس در کلمبوس رفت و در همان زمان در کلاس های تابستانی دانشگاه ایالتی اوهایو شرکت کرد. [ ۱] [ ۲] [ ۳] [ ۴]
بولز حرفهٔ خود را به عنوان استاد در چند کالج مربوط به سیاه پوستان آغاز کرد: مدرسهٔ عادی چندلر در لکسینگتون، کنتاکی، کالج سنت آگوستین در رالی، کارولینای شمالی و مدرسه سنت پل در لارنس ویل، ویرجینیا. [ ۵] [ ۳] در سال ۱۹۰۵، هنگامی که او به تدریس در ویرجینیا مشغول بود، ادی ویتز هانتون که همسرش ویلیام دبیر انجمن مسیحی مردان جوان در هارلم بود، به بولز نزدیک شد. هانتون او را برای رهبری پروژهٔ خواهری در انجمن مسیحی زنان جوان نیویورک استخدام کرد تا نیازهای زنان جوان را پیگیری کند. [ ۲] [ ۱] [ ۶] وقتی بولز در آن سال در آنجا مشغول به فعالیت شد، نخستین زن سیاه پوستی بود، که به عنوان دبیر انجمن مسیحی زنان جوان تا آن روزگار در ایالات متحده استخدام شده بود. [ ۲] [ ۷] در سال ۱۹۰۸، او در رشتهٔ مددکاری اجتماعی در دانشگاه کلمبیا در دانشکدهٔ بشردوستی تحصیل نمود. [ ۵] [ ۲]
بولز پس از گذراندن دورهٔ تحصیلات خود میان سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۲، به عنوان مددکار اجتماعی در خیریه های مرتبط کلمبوس، اوهایو فعالیت کرد. [ ۸] در سال ۱۹۱۳، او به نیویورک بازگشت تا به عنوان دبیر هیئت ملی کمیتهٔ فرعی انجمن مسیحی زنان جوان مربوط به کار رنگین پوستان فعالیت کند. بولز مسئولیت افزایش خدمات به زنان سیاه پوست را برعهده گرفت. با وجود تفکیک شعبه ها، او پیشنهاد داد که هر شهر فقط یک انجمن مسیحی زنان جوان داشته باشد، زیرا معمولاً شعبه های سفیدپوستان امکانات و بودجهٔ بهتری داشتند. بولز شعبه های سیاه پوستان را وابسته به مدیریت زنان سفیدپوست و آنان را از بسیاری امکانات محروم کرد. بولز معتقد بود که این ساختار به زنان هر دو نژاد فرصت می دهد تا در کنار هم فعالیت کنند. انجمن مسیحی زنان جوان در جنگ جهانی اول بودجه ای برای گسترش بیشتر خدمات در جوامع سیاه پوست و مراکز مشاغل صنعتی دایر و همچنین تجهیزات صنایع شیمیایی فراهم کرد. آن ها همچنین پانزده غذاخوری افتتاح کردند و تسهیلاتی برای سرگرمی سربازان و خانواده - های شان تدارک دیدند. [ ۲] فرایند استخدامی بولز چنان موفقیت آمیز بود که او تعداد کارکنان سیاه پوست را از یک نفر به بیش از شصت نفر رساند. رئیس جمهور فقید، تئودور روزولت، به دلیل تلاش های بولز از بودجهٔ جایزهٔ نوبل خود، ۴۰۰۰ دلار و امکان سکونت به وی اعطا کرد. [ ۹]