انقلابی

به گمان می رسد که با اَبَرنگَرش به داد ( تاریخ ) کهن ایران، واژه آشوب همان واژه همچیم با انقلاب است و آشوبگََریه یا آشوبگَری همان دستندرکاری در آشوب است و آشوبگَر همان واژه پارسی پهلوی برای کسی است که انقلاب می کند. آشوبیگ یا آشوپیگ همان انقلابی است، برای نمونه سرودهای آشوبیگ : سرودهای انقلابی. شورش که برابر پهلوی آن شوریشن است به گمان می رسد بیشتر به چیم به شور آوردن و تهییج ( به هیجان آوردن ) و به شور و هیجان آمدن است که باز بخشی از دگرگونی و ویهیر، و یا آشوب است و نه برابر با آن!!! خیزش نیز برابر با قیام و به پا خاستن است و بیشتر نگاهی اَستیگ نگر ( مثبت نگر ) دارد تا نگاه از دیدگاه سامانه فرمانروایی که خواستار وینار ( نظم ) خودخواسته است. در زبان پهلوی که بیشتر از نگاه بهدینی و مزدایَسنی ( زرتشتی ) هَناییسته ( تاثیر پذیرفته ) است، یک کار بسته به چیم ( هدف ) کُننده آن با دو واژه ناهمگون برای یَتَگان ( حالات ) نیک و بد نامیده شده است و از این روی، شاید خیزش یک واژه آیینَگیگ ( آینه ای ) از دیدگاه اَنَستیگ ( منفی ) نگر هم داشته است که در سخن گفتن از دیوها و ددها به کار می رفته است.