انصاری قاسم

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] «دکتر قاسم انصاری»، در دوازدهم آذرماه 1314ش، در افشاریه قزوین قدم به عرصه هستی نهاد.
فراگیری قرآن و تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در زادگاه خود و نیز در قزوین سپری نمود و تا پایان دوره متوسطه از دبیران و استادان بنام آن زمان بهره جست و همچنین به تحصیل دروس حوزوی پرداخت و بسیاری از کتب و مآخذ مدارس علوم دینی را در قزوین فراگرفت. پس از آن، با انگیزه جستجوی کار و ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرد و در سال 1338 در رشته علوم تربیتی از دانگشاه تهران دانش آموخته گردید و به استخدام آموزش و پرورش درآمد و جهت تدریس در دبیرستان ها و مرکز تربیت معلم شهر خمین، عازم آن دیار گردید.
وی درسال 1341 به قزوین و به سال 1346 به تهران انتقال یافت و در ضمن تدریس در سال 1348، از مقطع فوق لیسانس رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران فارغ التحصیل گردید و در همان سال با کسب رتبه نخست در دوره دکتری ادیان و عرفان دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال 1358 تحصیلات خود را به پایان رسانید.
از سال 1356 در دانشگاه های سراسری تهران، شهید بهشتی، تربیت مدرس، گیلان، بین المللی امام خمینی(ره) قزوین و... به تدریس متون عرفانی پرداخت و از سال 1369 به عضویت هیات علمی دانشگاه های آزاد اسلامی زنجان و تاکستان درآمد.
زمینه های خدمات علمی، فرهنگی وی عبارتند از: تدریس در مراکز دانشگاهی، مدیریت گروه های ادبیات فارسی برخی از دانشگاه ها؛ حضور و سخنرانی در همایش ها و کنگره های علمی و ادبی، همکاری با بسیاری از نهادهای فرهنگی هم چون: انجمن مفاخر فرهنگی، حوزه هنری، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و...، داوری، راهنمایی و مشاوره پایان نامه های تحصیلی کارشناسی ارشد و دکترا، داوری مقالات نشریات پژوهشی و بالاخره تألیف، ترجمه و تصحیح کتاب، نگارش مقدمه و تحشیه بر کتاب ها و همچنین نگارش مقالات علمی.
وی تاکنون در حدود 20 تألیف و ترجمه و نیز 40 مقاله وزین و متین را در حوزه ادبیات فارسی به ویژه گرایش عرفان و تصوف اسلامی به جویندگان و دوستداران دانش و فرهنگ تقدیم نموده است.

دانشنامه آزاد فارسی

انصاری، قاسم (۱۳۱۴ش)
مؤلف، مصحح و مترجم ایرانی. تحصیلات متوسطه را در قزوین گذراند و برای ادامه تحصیل عازم تهران شد. در ۱۳۳۸ ش در رشتۀ علوم تربیتی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و به استخدام آموزش و پرورش درآمد. در ۱۳۴۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتۀ ادبیات و در ۱۳۵۸ دکتری اش را در رشتۀ ادیان و عرفان از دانشگاه تهران گرفت. از ۱۳۵۶ در دانشگاه های شهید بهشتی، تربیت مدرس، دانشگاه گیلان و قزوین به تدریس متون عرفانی اشتغال دارد. در ۱۳۶۹ عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی زنجان و تاکستان شد. علاوه بر مقالات متعدد در مجلات علمی و پژوهشی، از ترجمه های اوست: شکوی الغریب و زبدةالحقایق، اثر عین القضاة همدانی؛ الاسراء علی مقام الاسری، از ابن عربی؛ مشارق الانوار، از ابن دباغ انصاری؛ کتاب الفتوة، از ابوجدالرحمن سلمی؛ منابع التشریع و ادواره فی الاسلام؛ از دکتر شومان؛ کتاب المعراج، از ابوالقاسم قشیری؛ التدبیرات الالهیه فی اصلاح مملکة الانسانیه، از ابن عربی؛ و تصحیح انتقادی ترجمۀ عوارف المعارف شیخ شهاب الدین ابوحفص سهروردی.

پیشنهاد کاربران

بپرس