انابیب

لغت نامه دهخدا

انابیب. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ انبوب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انبوب شود.
- انابیب الریه ؛ مخرجهای دم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مخارج دم و نفس از شش. ( ناظم الاطباء ). || ج ِ انبوبة. ( از اقرب الموارد ). رجوع به انبوبة شود.

فرهنگ عمید

= اُنبوب

پیشنهاد کاربران

لا یملکون فی تلک القری احواضا یصب فیها الماء المقطر الضافی من الانابیب
یومیات نائب فی الاریاف، توفیق الحکیم ص٢٣
لوله ها ، مفرد لوله