امید، همواره کلیدی برای یافتن راه حل مسائل مختلف در شرایط سخت زندگی بوده است. بنابراین، آغاز درمان، به شیوۀ امیددرمانی مبتنی بر تغییر در سطح شناخت و تمرکز است. گروهی از روانشناسان بر این باورند که امیددرمانی، در افزایش امید، معنایابی زندگی، افزایش اعتماد به نفس و کاهش علائم افسردگی و اضطراب مفید هستند.
... [مشاهده متن کامل]
این سبک از روانشناسی، رویکردی نوظهور در حوزۀ روانشناسی عملی است که به شادکامی و بهزیستی افراد پرداخته و تلاش می کند تا با استفاده از ظرفیت های مثبت افراد، آنها را در مواجهه با ناملایمات زندگی نیرومند کرده و رضایت از زندگی را در آنها افزایش دهد.
پژوهش های مختلفی نشان داده اند که آموزش امیددرمانی منجر به افزایش سطح توانمندی های رفتاری در افراد، همچون خودتنظیمی، آینده نگری، تواضع و بخشش شده و در نتیجه افراد، سازگاری بهتری با دیگران داشته و احساس رضایتمندی بیشتری در روابط بین فردی دارند.
علاوه بر آن، افرادی که امیدوار هستند، به جای تمرکز بر رویدادهای ناگوار زندگی، به پیگیری اهداف آیندۀ زندگی خود مشغول می شوند. در حقیقت، درمانگرانی که روش امیددرمانی را به کار می برند، به درمان جویان خود کمک می کنند تا اهداف روشن تر و قابل دسترس تری را برای خود تعریف کرده و چگونگی ایجاد مسیرهای چندگانه را برای رسیدن به این اهداف یاد بگیرند. آنها، به درمان جویان آموزش می دهند تا انرژی روانی مورد نیاز برای پیگیری اهداف طولانی مدت را در خود تولید کنند. همچنین، برنامه های آموزشی امیددرمانی، در راستای افزایش تفکر امیدوارانه و تقویت فعالیت های مربوط به پیگیری اهداف فرد طراحی شده اند.
... [مشاهده متن کامل]
این سبک از روانشناسی، رویکردی نوظهور در حوزۀ روانشناسی عملی است که به شادکامی و بهزیستی افراد پرداخته و تلاش می کند تا با استفاده از ظرفیت های مثبت افراد، آنها را در مواجهه با ناملایمات زندگی نیرومند کرده و رضایت از زندگی را در آنها افزایش دهد.
پژوهش های مختلفی نشان داده اند که آموزش امیددرمانی منجر به افزایش سطح توانمندی های رفتاری در افراد، همچون خودتنظیمی، آینده نگری، تواضع و بخشش شده و در نتیجه افراد، سازگاری بهتری با دیگران داشته و احساس رضایتمندی بیشتری در روابط بین فردی دارند.
علاوه بر آن، افرادی که امیدوار هستند، به جای تمرکز بر رویدادهای ناگوار زندگی، به پیگیری اهداف آیندۀ زندگی خود مشغول می شوند. در حقیقت، درمانگرانی که روش امیددرمانی را به کار می برند، به درمان جویان خود کمک می کنند تا اهداف روشن تر و قابل دسترس تری را برای خود تعریف کرده و چگونگی ایجاد مسیرهای چندگانه را برای رسیدن به این اهداف یاد بگیرند. آنها، به درمان جویان آموزش می دهند تا انرژی روانی مورد نیاز برای پیگیری اهداف طولانی مدت را در خود تولید کنند. همچنین، برنامه های آموزشی امیددرمانی، در راستای افزایش تفکر امیدوارانه و تقویت فعالیت های مربوط به پیگیری اهداف فرد طراحی شده اند.