امنیوسنتز

دانشنامه آزاد فارسی

آمنیوسنتز. آمْنیوسنتز (amniocentesis)
آمْنیوسنتز
آمْنیوسنتز
نمونه برداری از مایع آمنیوتیک۱ اطراف جنین، برای موارد تشخیصی. از این روش برای تشخیص سندرم (نشانگان) داون۲ و سایر ناهنجاری های ارثی استفاده می کنند. آمنیوسنتز به احتمال یک در ۲۰۰ باعث سقط جنین می شود. برای آمنیوسنتز معمولاً سوزنی با هدایت اولتراسوند۳ (سونوگرافی) از دیوارۀ شکم مادر عبور می دهند و مقدار کمی از مایع آمنیوتیک اطراف جنین را با سرنگ می کشند. این مایع را، که حاوی یاخته های جداشده از بدن جنین است، به آزمایشگاه می فرستند. در آزمایشگاه، یاخته های جنینی را کشت می دهند تا ترکیب کروموزومیِ۴ کودکِ به دنیا نیامده (کاریوتیپ جنینی۵) را تعیین و هرگونه ناهنجاری ارثی، مثل سندرم داون، را مشخص کنند. با بررسی مایع آمنیوتیک بسیاری از بیماری ها مشخص می شوند، اسپینا بیفیدا۶، که به ناتوانی شدید منجر می شود، از آن جمله است. برای زنانی که حاملگی برایشان با احتمال خطر همراه است، یعنی بیش از ۳۵ سال دارند و احتمال بروز سندرم (نشانگان) داون در آن ها بیشتر است، و نیز برای کسانی که سابقۀ خانوادگی بیماری های ارثی دارند، آمنیوسنتز در اوایل حاملگی، حدود هفتۀ شانزدهم، توصیه می شود.

پیشنهاد کاربران

آمنیوسنتز یا آزمایش مایع آمنیوتیک ( به انگلیسی: Amniocentesis ) یک تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد می باشد که در طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون نمونه برداری شده و مورد بررسی ژنتیکی قرار می گیرد. این شیوه معمولاً در سه ماههٔ دوم بارداری انجام می گیرد. آمنیوسنتز یکی از رایج ترین روش های تهاجمی تشخیص پیش از تولد در سه ماهٔ دوم بارداری است. آمنیوسنتز برای همه مادران باردار توصیه نمی شود بلکه تنها در مادرانی انجام می گیرد که سن آنان بالای ۳۵ سال باشد یا در بررسی غربالگری سندرم داون یا شیوه های دیگر غربالگری در زمره بارداری های پر خطر طبقه بندی شده باشند. آمنیوسنتز علاوه بر بررسی از نظر سندرم داون و اختلالات کروموزومی و عفونت در جنین، به منظور تعیین وضعیت جنین از نظر ابتلا به سایر بیماری های ژنتیکی نیز کاربرد دارد. در این موارد می بایست وضعیت ژنتیکی خانواده و افراد مبتلا از قبل تعیین شده باشد. از جمله علل مهم برای انجام آمنیوسنتز می توان به
...
[مشاهده متن کامل]

• سن بالای ۳۵ سال مادر
• سطح غیرطبیعی مارکرهای بیوشیمیایی
• نتایج غیرطبیعی در سونوگرافی
• سابقهٔ فامیلی مثبت برای اختلالات ژنتیکی
• حاملگی هایی با ریسک ناهنجاری های کروموزومی
اشاره کرد.
تشخیص مشکلات ژنتیکی
در اوایل بارداری، از آمنیوسنتز برای تشخیص اختلالات ژنتیکی، ناهنجاری های کروموزومی و سایر مشکلات جنینی استفاده می شود. مانند:
- سندرم داون ( تریزومی ۲۱ )
- سندرم پاتو ( تریزومی ۱۳ )
- نشانگان ادواردز ( تریزومی ۱۸ )
- سندرم X شکننده
- نقص لوله عصبی ( آنانسفالی و اسپینابیفیدا ) به واسطه سطوح آلفا فیتوپروتئین
- ناهنجاری های نادر متابولیکی ارثی
بررسی تکوین ریهٔ جنین
آمنیوسنتز می تواند تکوین و ساخته شدن ریه جنین را پیش بینی کند که با خطر سندرم درد تنفسی نوزادی رابطه معکوس دارد. در هفته های ۳۰ به بعد دوران بارداری، رشد ریه توسط نمونه گیری از میزان سورفاکتانت مایع آمنیوتیک تست می شود. چندین تست وجود دارد که در ارتباط با تولید سورفاکتانت می باشد، شامل اندازه گیری نسبت لسیتین به اسفنگومیلین ( L/S ) ، وجود فسفاتیدیل گلیسرول ( PG ) ، و جدیدتر از آن اندازه گیری نسبت سورفاکتانت به آلبومین ( S/A ) می باشد. اگر نسبت لسیتین به اسفنگومیلین کمتر از ۲:۱ باشد، ریه های جنین کمبود سورفاکتانت دارد. وجود PG معمولاً نشان از تکامل ریه های جنین دارد. نتیجه نسبت سورفاکتانت به آلبومین به میلی گرم سورفاکتانت در گرم پروتیین داده می شود. نسبت کمتر از ۳۵ نشان دهنده عدم رشد ریه ها، بین ۳۵ تا ۵۵ نشان دهنده وضعیت نامعلوم و بالاتر از ۵۵ نمایانگر تولید کامل سورفاکتانت می باشد. ( که با نسبت L/S با میزان ۲٫۲ یا بیشتر در ارتباط می باشد )

امنیوسنتزامنیوسنتز
منابع• https://fa.wikipedia.org/wiki/آمنیوسنتز

بپرس