امنیت اجتماعی ( به لاتین: Secures، به معنای فقدان دلهره ) وضعیتی است که در آن اعضای یک جامعه نسبت به حفظ حقوق بنیادین خود نظیر جان، مال، اعتبار، موقعیت و آزادی های اجتماعی، در برابر سایر افراد، گروه ها یا نهادها احساس ایمنی کنند. این مفهوم، برخلاف امنیت ملی که بر تمامیت ارضی و حاکمیت متمرکز است، ناظر بر تعاملات درون جامعه ای و روابط شهروندان با یکدیگر و با دولت است.
... [مشاهده متن کامل]
در برخی مکاتب فکری، امنیت اجتماعی به توانایی یک جامعه در حفظ هویت بنیادین خود در برابر تهدیدهای بیرونی و درونی تعریف می شود. مرجع این امنیت، جامعه به مثابه مجموعه ای از هویت های قومی، مذهبی و زبانی است و تهدید علیه آن، هر عاملی است که بقا یا انسجام این هویت ها را به خطر اندازد.
قرآن نیز در آیاتی به مؤلفه های امنیت اجتماعی اشاره کرده است؛ بر اساس تفاسیر معاصر از جمله المیزان و نمونه، این مؤلفه ها عبارتند از اولویت امنیت نسبت به نیازهای مادی، امنیت به مثابه نعمت بنیادین پیش از روزی، شاخص بودن امنیت در کنار اطمینان و رزق برای جامعه مطلوب، گسترهٔ امنیت در سفر و حضر و ضمانت اجرای کیفری برای مخلان امنیت عمومی.
... [مشاهده متن کامل]
در برخی مکاتب فکری، امنیت اجتماعی به توانایی یک جامعه در حفظ هویت بنیادین خود در برابر تهدیدهای بیرونی و درونی تعریف می شود. مرجع این امنیت، جامعه به مثابه مجموعه ای از هویت های قومی، مذهبی و زبانی است و تهدید علیه آن، هر عاملی است که بقا یا انسجام این هویت ها را به خطر اندازد.
قرآن نیز در آیاتی به مؤلفه های امنیت اجتماعی اشاره کرده است؛ بر اساس تفاسیر معاصر از جمله المیزان و نمونه، این مؤلفه ها عبارتند از اولویت امنیت نسبت به نیازهای مادی، امنیت به مثابه نعمت بنیادین پیش از روزی، شاخص بودن امنیت در کنار اطمینان و رزق برای جامعه مطلوب، گسترهٔ امنیت در سفر و حضر و ضمانت اجرای کیفری برای مخلان امنیت عمومی.
زینهار همبودین