امنیت

زینهاراگ در فارسی نو زینهارا میشود مانند داناگ که شده دانا یا تواناگ که توانا
زینهاریشن زینهارش میشود مانند کونیشن که کنش شده یا گوییشن که گویش
زینهاریشنیه زینهارشی میشود
البته ایشان در واژه پردازی نقص های فارسی نو در یکی کردن ی نسبی ساز ( فارسی میانه: ایگ/ig ) و ی بودن ساز ( فارسی میانه: ایه/ih ) را مدنظر داشته اند که نیکو است، ولی درست کردن این نقص کار یک شب و دو شب نیست
باید اول ریشه های کهن واژگانی را زیواند سپس روی تلفظ هایشان کار کرد و ریز ریز زبان را بازدیسید.

۱. زبان پهلوی زبانی است که نیای زبان فارسی کنونی است و یادگیری آن به ویژه در گیهان ( جهان ) زود پیشرونده کنونی یک کار بایا ( لازم ) است. واژه پارسی پهلوی دیسپَدیر ی ( شکل پذیری ) بسیاری دارد که توانمندی آن را در رویارویی با نیازهای روز افزون کنونی به اندازه بسیاری افزایش می دهد و این همان چیزی است که ما در زندگی روزانه خود، بویژه با پیشرفت دانش ها، دانشگَری ها ( تکنولوری ها ) و گوناگونی ابزارهای نوساخته به آن نیاز داریم.
۲. شناخت ما از زبان پارسی پهلوی چندان ژرف نبوده است و به سخنی دیگر هنوز این زبان شگفتانه هایی دارد که زبان شناسان پارسی پهلوی آن ها را در نیافته اند. برای نمونه، به گمان می رسد که من خود پسوند - یون را در زبان پهلوی نخستین بار یابیده ام ( کشف کرده ام ) که این یابش بزرگ به ساخت واژگان بایا کمک بزرگی می کند.
۳. زبان پارسی پهلوی نه تنها ایرانیان جایجای میهنمان را به هم می پیوندد، که آنان را با دیگر ایرانشهریگان جدای مانده از همدیگر نیز پیوند می دهد. زبان پارسی پهلوی کیستی ما ایرانیان را در جای جای میهن نشان می دهد. برای نمونه، من آذری پی می برم که واژه هایی را که برای اندام های بدن در آذربایجان به کار می بریم، واژگانی پارسی پهلوی هستند و چند تایی نیز واژگان تاتار هستند که از تاخت و تاز چنگیز و تیمور به جای مانده اند که این خود در خودشناسی ما مردم آذربایجان و هم یکدیگرشناسی و همدلی ایرانیان بسیار ارزشمند است و به یکپارچگی ایرانیان در ایران و یکپارچگی ایرانیان با ایرانشهریگان می انجامد. از این رو است که هر که با ایران و ایرانیان و ایرانشهریگان دشمنی دارد، می کوشد زبان فارسی را پامال کند. زبان پارسی پهلوی نیای زبان فارسی کنونی اُستخوان شکسته نیست و در دسترس است و ما ناخودآگاه بخشی از آن را به کار می بریم. زبان پارسی پهلوی هنوز نمرده است و همانند رشته ای بسیار گرانبها است که گوهرهای ایران و ایرانشهریگ را به هم پیوسته نگه داشته است.
۳. زبان پارسی پهلوی یکی از کهنترین زبان های این گیهان است و ما ایرانشهریگان را با دیگر گیهانیان نیز می پیوندد. برای نمونه کلیو در زبان آذری که به جوی دیوار باغ گفته می شود با کِلوان و کِلوانَگ ( در آذربایجان به کِلوانَق دگردیسی یافته است ) و با کِلوین که در دانش جیهرشیناسیشنیه ( فیزیک ) با این نام آشنا هستیم، همبون و همریشه است. یا واژه شَپَگ که به زبان عربی راه یافته و شَفَق شده و ما آنچه را که خود داشتیم، ز بیگانه تمنّا می کنیم و خودداشته را به بخشش بیگانگان به کار می گیریم! یا واژه سِپینَگ که به زبان عربی راه یافته و سِفینه شده است، و و و
۴. زبان پارسی پهلوی و نه دبیره ( خطّ ) آن دشوارتر از زبان و دبیره زبانهای چینی و ژاپنی و کره ای و بسیاری زبانهای دیگر نیستند و ما ایرانیان در راستای زنده داشتن زبان و فرهنگ و خودشناسی خود نیازمند کاربرد این زبان و دستور زبان و دبیره آن هستیم. می توان دبیره ساده شده بی ( ولی ) در پیوند روشن با دبیره دادیگ ( تاریخی ) را به کار برد و از دبیره پارسی ساده شده بهره گرفت. این زبان و دبیره ما را با نیاکان و داد ( تاریخ ) خود نیز می پیوندد وگرنه نیک می دانیم که درخت تنومند و هرچند بسی پُربار که ریشه نداشته باشد، خواهد مرد.
۵. ما دارای فرهنگ و یافته های درخشان بوده و هستیم که ناآشنایی با داد ( تاریخ ) و فرهنگ خودمان به دشواری هایی انجامیده است. برای نمونه، ما ایرانیان از زمان پیشدادیگ ( پیش از نگارش تاریخ، که افسانه وار درباره آن می دانیم ) نوروز را و پنجَگ را جشن می گرفتیم و گاهنامه بسیار روشن و مایه سرفرازی داشته ایم. ایرانیان پیشدادی ۳۶۵ روز سال را به دوازده ماه سی روزه جدای کرده بودند و پنج روز مانده را به نام پَنجَگ دزدیده جشن می گرفتند. به گمان می رسد که بهتر است ما ایرانیان گاهنامه خود را به پیروی از پیشینیان دانشمند خود و به نکوداشت یاد آنان به دوازده ما سی روزه و پنجگ دزدیده دگرگون کنیم تا هرگز یادمان نرود که ما ایرانیان بسی زودتر از هر بیگانه ای می دانستیم که هر سال ۳۶۵ شب و ۳۶۵ روز دارد و درازترین شب سال را که یلدا یا شب چله می خوانیم، از دیرباز ، از همان زمانه پیشدادیان جشن می گرفته و زنده می داشته ایم و پروانه ندهیم که بیگانه و بیگانه پرست داشته های ما ایرانیان و ایرانشهریان را به نام خود به ما بفروشد و نیاکان دانشمند و ارجمندمان را نادان نیازمند آنان بشناساند.
در سالهایی که گذشت، دیدیم که بیگانگان و بیگانه پرستان کوشیدند که زبان های ( زبانها می نویسم، چون هنوز بررسی نشده اند وگرنه شاید همان زبان پهلوی پارسی و پارتی بسیار همانند هم باشند ) بسیار نزدیک و خویشاوند آریایی را با دگرگون کردن دبیره ( خطّ ) ناهمگون و جدای از هم نشان بدهند و یا زبان تاتار چنگیزی و تبار مغول را به نام زبان مادری شناسینیده ( معرّفی ) و آن را در برابر زبان فارسی ( بازمانده زبان پهلوی نیاکانمان ) جای دهند. امروزه با دسترسی به google translate در میانتور ( اینترنت ) می توان به تاتار بودن پاره ای واژگان و هم برهمکنش زبان ها و دادوستدهای واژگان در میان آنها پی برد و تنها باید خرَد و خرَورزی را با اندیشه آزاد و رهیده از هر بند پیش داوری و ترس از این یا آن چراغ راه خود کرد. آنچه می دانیم که آزادی یا یازادی هیچ کدام به دبیره پهلوی نیستند و هر دو با دبیره دگرگون شده پس از تاخت و تاز اعراب نوشته شده اند و کِلوانَق و کِلوانَگ نیز به همین سان! پس داشتن دبیره و زبان پارسی پهلوی یک نیاز بسیار اَرزیگ ( مهمّ ) و یک گام در راستای خودشناسی ما ایرانیان و ایرانشهریگان و یکپارچگی میان ما و میان ما و آنها، و یک کلید بسیار ارزنده و رهگشا در رهایی از دروغ ها و یاوه سرایی های بیگانگان و بیگانه پرستان برای خوار شمردن داد ( تاریخ ) و پیشینیان و پیشینه ایرانیان و ایرانشهریگان است و یک چراغ راهنمای فراروی همه ماست.

چندین واژه برای حالت های گوناگون پیشنهاد دادی مانند زینهاریشن، زینهاریشنیه، یدیشزینهار، زینهارتیه و. . . خب عزیز من تا ما اینها رو به زبون بیاریم زندگی مون به پایان خودش رسیده
این نکته رو فراموش نکن واژه ای که پیشنهاد میدی باید با زبان محاوره ای همخوانی داشته باشه و برای مردم اگر امکان داره ساده باشه

زینهار: محفوظ داشتن، نگه داشتن، امان دادن، امنیّت بخشیدن؛ محفوظ بدار، نگه بدار، امان بده، امنیّت ببخش؛ ( به صورت پسوند ) : حافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش
زینهاریگ: بسته به زینهاردن
زینهاردار:محافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش؛ محفوظ داشتنی، نگه داشتنی، امان دادنی، امنیّت بخشیدنی
زینهارتار: محافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش
زینهاراگ: محافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش
زینهاران: محافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش؛ محافظین، امنیّت بخشندگان
زینهاریر: محافظ، محفوظ دارنده، نگه دارنده، امان دهنده، امنیّت بخش
زینهاریشن: زینهاردن
زینهاریشنیه: زینهاردن
زینهاریشنیها: با زینهاردن
زینهارَگ: ابزاری برای محفوظ داشتن، ابزاری برای نگه داشتن، ابزاری برای امان دادن، ابزاری برای امنیّت بخشیدن؛ محافظ ( ؟ ) ، محفظه ( ؟ ) ، امان ( ؟ )
زینهارینَگ: ابزاری برای زینهاردن، محفظه ( ؟ )
پَدیشزینهار: ابزاری برای زینهاردن
زینهارت: حفاظت کرد، محفوظ داشت، نگه داشت، امان داد، امنیّت بخشید؛ زینهاردن؛ زینهارده شده، حفاظت شده، محفوظ داشته شده، نگه داشته شده، امان داده شده، امنیّت بخشیده شده، در امان، امن ( دور از گزند )
زینهارتیه: امنیّت، در امان بودگی، امن و دور از گزند بودگی، حفاظت شدگی، محفوظ داشته شدگی، امان داده شدگی، امنیّت بخشیده شدگی
زینهارتیگ: امنیّتی؛ دارای امنیّت، محفوظ، در امان، امن ( دور از گزند )
زینهاردَگیه: حفاظت کردگی، نگه داشتگی، امان دادگی، امنیّت بخشیدگی؛ امنیّت، در امان بودگی، دور از گزند بودگی، حفاظت شدگی، محفوظ داشته شدگی، امان داده شدگی، امنیّت بخشیده شدگی

یکی دلیر باشد و از چیز سیجناک ( خطرناک ) بیمی و هراسی نداشته باشد، با این همه آن چیز سیجناک به راستی سیجناک باشد و بسیاری از آن بهراسند. کسانی هستند که شمشیر و تیغ را در بدن خود فرو می کنند، یا جانفشانی می کنند، با این همه بسیاری از این کارها هراسان می شوند چرا که این ایوینَگان ( شرایط ) و این سامَگان ( شرایط و اوضاع ) به هیچ روی اَبیویزیند ( اَبیویزِند بخوانید ) نیستند و همچنان سیجناک می باشند. واژه اَسیجناک به چیم بی خطر و ایمن می باشد و اَسیجناکیه یا اَسیجناکی به چیم بی خطر و اَمن بودن!

اَمنیّت را می توان اَبیویزیندیه یا اَبیویزیندی ( اَبیویزِندیه یا اَبیویزِندی بخوانید ) گفت. این واژه در دیکشنری هوشمند پارسی پهلوی نوشته مک کنزی و چاپ دانشگاه گوتینگن آلمان در دسترس است و دوستاران زبان و فرهنگ پارسی می توانند با جستجوی میانتور ( اینترنت ) و یا با جستجوی آن در تارنمای پارسی انجمن به آن نیبیگ ( کتاب ) به رایگان دست بیابند.