الاغ دار

لغت نامه دهخدا

الاغدار. [ اُ ] ( نف مرکب ) خرکچی. آنکه الاغ به کرایه دهد. خرکدار. خداوند خران کرایه. خربنده.

فرهنگ عمید

خرکچی، خربنده، چاروادار.

پیشنهاد کاربران

الاغ دار= چاوادار
الاغ= donkey
الاغ وحشی= گورخر
اما ریشه واژه ی الاغ :
"اولانماق" این فعل به همین صورت در زبان ترکمنی کاربرد دارد ، در ترکی آذربایجانی نیز کاربرد داشته است
این واژه ترکی بوده و به معنی " مَرکبِ حمل و نقل " است که از فعل مذکور ساخته شده که به معنی استفاده کردن می باشد. در جمهوری ترکمنستان به اتومبیل از کلمه ی "اتواولاغ" را به کار می برند.
...
[مشاهده متن کامل]

رضا ضَحاکی راحت.
دبیرتاریخ و ادبیات