افکار گوناگونی که غیرممکن به نظر می رسند، دعاهایی هستند، که به سراغ ما می آیند، تا که در درگاه حقیقت پذیرفته شویم. واقعیت این است، که قلب با نور خداوند متعال باز می ماند و با امید، به بهشت نگاه می کند،
... [مشاهده متن کامل]
... [مشاهده متن کامل]
تا زمانی که دعا کنیم. فقط در این صورت است، که دعا و نصیحت از طرف خانواده، والدین و همه کسانی که شما را دوست می دارند، به شما می رسد. برای استفاده صحیح از این امر و اول از همه باید آرامش ایجاد کرده و افکار را به قدرت خود و قدرت خداوند متعال بسپاریم و در آرامش بر ایشان تسلیم شویم. انبوهی از عطرها، که به خرطوم و یا بینی شما می رسند، درک شما را بوجود می آورند. سپس در حالی که ناخودآگاه نصیحت را در روح خود درک می کنید، عمیق نفس می کشید. آنها به عنوان کلماتی هستند، که در گوش شما شنیده نمی شوند، بلکه به ذهن شما خطور می کنند. اما وقتی خداوند عز و جل به انسان امید می دهند و تصمیم می گیرید، آنگاه در قلب خود نور را احساس می کنید. معمولاً یک دروازه ای همیشه بعد از آن باز می شود، به شرطی که شما چیز درستی را انتخاب کرده باشید. ذهن در حال حاضر به ایجاد یک نقطه عطفی فکر می کند و سپس در این ثانیه خداوند عز و جل دوباره به شما امید می دهند، بله، دعا کردن همیشه به هر چیزی که حل نشدنی و دشوار به نظر برسد، کمک خواهد کرد. قفسه سینه با بسته شدن مجدد قلب را باز می گرداند و تصمیم را در جهت درست هدایت می کند. نظم واقعی درک را در وجود منحصر به فرد خود شما باز می سازد، اما تنها با اراده خدا و با قدرت ایشان راه را برای تصمیم گیری خود بوجود می آورید. . .