- پری افسار ؛ افسونگر پری. پری افسا.
- مارافسار ؛ رام کننده و افسونگر مار. مارافسا.
و رجوع به افسا و ترکیبات آن شود.
افسار. [ اَ ] ( اِ ) چیزی را گویند که از چرم و جز آن سازند و بر سر اسب و سایر ستور زنند و رسنی به آن بند کرده باخیه بندند و این رسن را دنباله افسار گویند. ( ناظم الاطباء ). مِقوَد. ( نصاب الصبیان ). عصام. جریر. ( از منتهی الارب ). چیزی که بر چاروا زنند. فسار.( یادداشت مؤلف ). ریسمانی که بدان اسب را بسته میکشند، بهندی باگ دور گویند. ( غیاث اللغات ). بند اسب و غیره. ( فرهنگ شعوری ). افسار اسب و اشتر. ( انجمن آرا ).نخته. ( در تداول قزوین ). آنچه اسبان می بندند و فسار[ بی همزه ] نیز نامند. ( شرفنامه منیری ). آنچه بدان اسب بندند و زفانگویا نوشته بدانچه لسان می بندند و عوام نخته گویند. ( مؤید ) : هزار شتر آوردند، دویست با پالان و افسارها ابریشمین ، دیباها درکشیده بر پالان و جوال سخت آراسته. ( تاریخ بیهقی ص 425 ).
خصم اشتردل تو گر خر نیست
از چه رو افسرش شده ست افسار.
خسروانی.
از قول و فعل زین و لگامش نهم افسار او ز حکمت لقمان کنم.
ناصرخسرو.
پای ببندش برسنهای پندحکمت را بر سرش افسار کن.
ناصرخسرو.
همه افسار بدادند بنعمان تو بکوش بخرد تا مگر افسار بنعمان ندهی.
ناصرخسرو.
دیو هوی سوی هلاکت کشیددیو هوی را مده افسار خویش.
ناصرخسرو.
بر افسر شاهان جهانم بودی فخرگر پاردم مرکبش افسار منستی.
سنائی ( از آنندراج ).
افسری کش نه دین نهد بر سرخواه افسر شمار خواه افسار.
سنائی.
ناید بهیچ حال ز افسار افسری.وطواط.
ز افسار خرش افسرفرستم بخاقان سمرقند و بخارا.
خاقانی.
ز هر سو کشان زنگیی چون نهنگ بگردن در افساریا پالهنگ.
نظامی.
همان ختلی خرام خسروانی سرافسار زر و طوق کیانی.
نظامی.
هرکرا در سر نباشد عشق یاربهر او پالان و افساری بیار.
شیخ بهائی.
بیشتر بخوانید ...