افذاذ

لغت نامه دهخدا

افذاذ. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ فَذّ، بمعنی تنها و یگانه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). فُذوذ. ( منتهی الارب ).

افذاذ. [ اِ ] ( ع مص ) یک بچه آوردن گوسفند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). یگانه زادن گوسفند. ( تاج المصادر بیهقی ).

ما لم اجده الا من افذاذ الرجال،
منفلوطی، صفوة المولفات الکاملة العبرات الفضیلة، ص١٠١