افتاب نشین

/~AftAbneSin/

فرهنگ معین

( آفتاب نشین ) (نِ ) (ص . ) بیکاره ، تنبل .

پیشنهاد کاربران

با چار تا آفتاب نشینِ روی خدازمین طرفیم که لقمه ای به دهان هر کدامشان می اندازیم.
جای خالی سلوچ_ محمود دولت آبادی_ ص۹۲