اعراز
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
اعراز. [ اِ ] ( ع مص ) تباه گردانیدن. ( منتهی الارب ) . فاسد گردانیدن و تباه کردن. ( ناظم الاطباء ) . تباه کردن. ( یادداشت مؤلف ) . فاسد ساختن : اَعرزتنی من کذا؛ ای اعوزتنی منه. ( از اقرب الموارد ) .
منبع. لغت نامه دهخدا
منبع. لغت نامه دهخدا
به زبان سنگسری
خِراب هاکردِهkherab haterdeh
خِراب هاکردِهkherab haterdeh