اعراء

اعراء. [ اِ ] ( ع مص ) برهنه کردن و بازکردن جامه از کسی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . برهنه کردن و عریه دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) . لباس از کسی بیرون کردن. بدین معنی ناقص یایی است و متعدی بنفس و هم به �من � متعدی شود. یقال : اعراه الثوب و اعراه منه. ( از اقرب الموارد ) . و به �من � نیز متعدی شود. یقال : اَعراه الثوب َ و منه. ( از منتهی الارب ) . || دادن کسی را بار یک سال نخله : اعراه النخلةاعراءً؛ داد او را بار یک سال. ( منتهی الارب ) . یک سال بار دادن خرمابن کسی را. ( ناظم الاطباء ) . بخشیدن بار یک سال خرما را بکسی. ( از اقرب الموارد ) . به این معنی نیز یایی است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ) . || در میدان و گشادگی بی حجاب جای گرفتن. ( ناظم الاطباء ) . در گشادگی بی حجاب و میدان جای گرفتن. ( منتهی الارب ) . جای گرفتن در جای بی حجاب. ( از اقرب الموارد ) . || سیر کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . سیر کردن در جای بی حجاب. ( از اقرب الموارد ) . به این معنی نیز یایی است. || گذاشتن ، یقال : اعروا صاحبهم ؛ ای ترکوه. ( منتهی الارب ) . گذاشتن و ترک کردن. ( ناظم الاطباء ) . ترک گفتن ، یقال : اعری القوم صاحبهم اعراءً؛ ترکوه. ( ازاقرب الموارد ) . و بدین معنی ناقص واوی باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) . || عریت دادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . عرا ( کرانه ) دادن پیرهن را. یقال : اعری القمیص ؛ جعل له عری. ( از اقرب الموارد ) . || دور شدن از کسی. || عروه ساختن کوزه و جز آن را. و بدین معانی نیز ناقص واوی است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) .
... [مشاهده متن کامل]