اصلاندوز

دوز در ترکی 6 معنی دارد که البته با توجه به شکل آوایی آن ، معانی متفاوتی از آن درک می شود:
1 - ریشه فعل چیدن ( چینش ) - سرجای درست قرار دادن. مثال : بشقابلاری دوز : یعنی بشقاب ها را بچین ، بشقاب ها را بطور مناسب قرار بده.
2 - ریشه ی فعل منتظر بودن . مثال : بیراز دوز ( Bir az D�z ) : یعنی کمی صبر کن.
3 - نمک . مثال دوز وور ( Duz Vur ) یعنی نمک بزن.
4 - درست و بجا. دوز ددی ( D�z dedi ) یعنی درست گفت - کاملا صحیح
5 - مسطح و دشت و سرزمین جلگه ای. دوز یرده اکین ( D�z yerdə Əkin ) یعنی در جای مسطح بکارید.
6 - عمود یا قائم. مثال : دوز دیواردان چیخان ( D�z Divardan �ixan ) یعنی کسی که از دیوار قائم بالا میره.
از بین 6 معنی بالا ، 5 مورد اول بسیار پر کاربرد و مورد آخری کم کاربرد هست.
حالا بنظر شما اصلان که بعضی جاها رسلان هم گفته میشه یعنی شیر ، به کدوم میخوره؟ معلومه به شماره ی 5 و میشه سرزمین شیر یا دشت شیر یا جلگه ای که در آن شیر هم زندگی می کنه.
و کسی که دوز را دژ معنی کرده مثل این که Book انگلیسی را کوه معنی کرده باشه.
در ضمن دیوار شکل فارسی دووار ترکی هست. چرا؟ چون "دو ( Du ) " مخفف دور یعنی در جا ایستاده و چیز بی تحرک هست و "وار" ( Var ) یعنی موجود بودن - هست ، هستی داشتن - زندگی داشتن - پایدار بودن - غیر قابل منسوخ شدن یا بودن و . . . در کل چی میشه ؟ یعنی چیزی که سر پا هست و بی تحرک . آیا این به معنی دیوار فارسی نمی خوره؟ بنابراین خواستم با کمال احترام و بصورت علمی ، معنی رو توضیح بدم و متاسفانه و یا خوشبختانه کلمات بسیاری هستند که در فارسی و ترکی کاملا و یا تقریبا به یک شکل هستند و خوانده می شوند . آنهایی که معنی معادل در ترکی دارند یعنی از ترکی به فارسی رفته اند و ممکن هم هست که یک کلمه ی کاملا یکسان ، معنی متفاوتی در دو زبان داشته باشد.
چون در بالا و در مثال ها بشقاب هم بود خواستم بگویم که بشقاب هم یک کلمه ی ترکی هست : بوش ( BoŞ ) یعنی خالی قاب : یعنی ظرف. و بنابراین در غذا خوردن میگوییم بشقاب بده ، یعنی یک ظرف خالی بده که غذا توش ریخته بشه و به مرور این کلمه در 90 درصد موارد به ظرف مشخصی که هم اکنون می شناسیم نسبت داده میشه.
یکی از دوستان باراندوز را دژ باران معنی کرده ، توضیح دادم که دژ کلا منسوخ و اشتباه هست و اما باران آن باران فارسی نیست ، درستش بارین دوز هست. بارین از باریندیران یعنی - شکوفا کننده - محل رشد و تکثیر - سرزمین یا مکان روییدن . و بنابراین بارین دوز یعنی دشت حاصلخیز - دشت . . . دیگه خودتون کلمات خوب را مثل مغز پسته براش بچینید.

شدند مانند تمام ترکان دیگر دنیا آلتای از ریشه های سرزمینی آنها بود نه آن که از آلتای آمده باشند .