اشکانیان شمالی

داستان ذکر بر دار کردن حسنک وزیر در تاریخ بیهقی روایت این رخداد است.
۲. تیمور لنگ چون خراسان زیر پرچم سربداران را شیعه یافت دست به شیعه کشی بزرگی زد که در تاریخ این حد از بی رحمی دیده نشده بود. این بلا را سر اصفهانی ها و. . . هم آورد.
۳. شاه اسماعیل صفوی چون به یکباره و بی مقدمه فرمان رسمیت مذهب شیعه را داد، مردم سخنش را گوش ندادند. و دست به سنی کشی زد. حداقل ۲۰هزار تبریزی به خاطر شیعه نشدن به دست اسماعیل صفوی کشته شده اند، ۲۰هزار آماری حداقلی است و منابع تاریخی از کشتار ۷۰هزار تبریزی سنی هم نوشته اند.
جالب اینجاست که یکی از مخالفان اصلی رسمیت شیعه در ایران آخوندهای شیعه بودند چرا که ناگهانی بودن این فرمان را خطری برای مذهب شیعه با شورش مردم میدانستند، و شاه اسماعیل چون نتوانست چندان یاوری برای گسترش شیعه بیابد حتی مجبور شد به علمای لبنانی رو اندازد، یکی از مشهور ترین این علمای لبنانی تبار شیخ بهایی بود که پدرش در زمان شاه تهماسب به ایران آمد. ( باز صد رحمت به بدو باد که افزون بر دین به دانش تجربی هم بها میداد. )
در زمان رسمیت مذهب شیعه تنها یک سوم ایران شیعه بود که غالبا در غرب خراسان ( که از زمان فردوسی و اسدی توسی و ابومنصور دقیقی و کسایی مروزی و ناصرخسرو قبادیانی رگه های شیعه گری داشت ) ، سیستان و شاید گیلان و مازندران بودند، فارس و اصفهان و آذربایجان و زاگرس و کرمان سنی بودند و بعدها در زمان صفوی شیعه شدند.
۴. شاه عباس صفوی به قاتل زرتشتیان معروف بود و دست به کشتار گسترده زرتشتیان ایران از شرق تا غرب زد، بسیاری را هم به مناطق مختلف ایران از جمله یزد و کرمان به زور تبعید کرد، شاه اسماعیل و عباس و سام/تهماسب صفوی که خود را از نسل شاهان ایران باستان و از دوده کیان میدانستند، چنان بلایی بر سر فرزندان معنوی کیانیان یعنی زرتشتیان آورند که هنوزه داغش بر دل ایشان است.
۵. ملاپرستی شاهان صفوی و علم کردن امثال مجلسی و ملایان خشک مغز دیگر دوگانگی شیعه - سنی را در ایران از این هم بیخ دار تر کرد که نتیجه آن شورش قبایل پشتون، قتل شاه صفوی که تا دیروزش سنی هارا انسان نمیشمرد، حکومت هوتکیان بر اصفهان، حکومت آزادخان افغان بر آذربایجان و جدایی ایران شرقی و غربی ( افغانستان و ایران امروزین ) برای همیشه از یکدیگر شد.
۶. ارمنی کشی و گرجی کشی و تبعید و حصر ایشان بدست شاهان صفوی را هم که با یک نگاه به فریدن و اصفهان میتوان دید و گفتن ندارد.
باز نادرشاه و دودمان افشار و سلاجقه را میتوان کمی در مسئله دین روادارتر یافت هرچند که ایشان هم بی نقص نبوده اند. در دوران قاجار اقلیت های دینی آزرده نمیشدند ولی خرافات بیش از پیش دامنگیر جامعه ایران شد.
حتی مغولان بسیار از شاهان صفوی و تیمور ی و گورکانی در بحث دین روادارتر بودند و چندان دنبال تغییر دین نبودند. تنها به مردم میگفتند "هر خدایی که دارید، به همان خدا برای سلامت خاقان دعا کنید. "
ما خشک مغزی ساسانیان را منکر نمیشویم، اگر ساسانیان بی ایراد بودند، به این سادگی ور نمی فتادند ولی خشک مغز خواند ساسانی و روشنفکر خواند شاهان ترک بی انصافی محض است.
این که مردمی در کار با اسب خوب باشند هم به هیچ وجه گواهی بر ترک بودن ایشان نیست.

اشکانی زدایی ساسانی به خاطر کوتاهی اشکانیان در زنده سازی سنت ایری یا ایرانی بود، شاه اشکانی به صراحت روی سکه خودش را دوستدار یونان خطاب میکرد و از نظر فرهنگی از ایشان اثر میپذیرفت، حتی سربند معروف ایشان روی سکه هایشان ( به جای تاج ) یا بی ریش بودن شاهان نخستین اشکانی تحت تاثیر فرهنگ یونانی و رومی بود.
دین اشکانیان روشن نیست ولی به نظر می رسد زرتشتی بوده باشند یا حداقل آیینی نزدیک به زرتشت داشتند، چون از ایشان برخلاف هخامنشیان و همانند ساسانیان هیچ گوری یافت نشده ( درحالی که هخامنشیان و مادان که بسیار کهن تر بودند گور داشتند. )

نام های دیگر اشکانی
تیرداد=>بخشش و آفریده ایزد تیر ( تیر نام یک امشاسپند در ایین زرتشت است که نام یکی از ماه های تقویم ایرانی نیز هست. )
۲. فرهاد یا فرَهات=> از پیشوند فر یا فرا و هات به معنی آمدن است، به معنی به دست آمده. هنوزم در کردی و لکی هات به معنی آمدن است.
۳. مهرداد=>داده و آفریده ایزد مهر یا میترا، ایزد خورشید و نام یکی دیگر از نام های تقویم ایرانی
۴. خسرو=>ایرانی بودن این نام مشخص است و توضیح نمی خواهد. از خشثر در فارسی باستان میاید و نام چندین شخصیت ایرانی در شاهنامه و واقعیت است.
۵. کارن یا کاران=>از کار که اینجا به معنی کارزار و جنگ است و آن نسبی ساز.
۶. مهران
حالا می گوییم بلاش و سورنا و سنتروک و ونُن را نمی توان با قواعد امروزی زبان های ایرانی سازگار دانست، تیرداد و مهرداد و فرهاد و خسرو چی؟ چند سلسله باستانی ترک ( بجز آنها که متاثر از فرهنگ ایرانی بوده اند. ) چنین نام هایی در خود داشته اند؟

ترکان ساخا در روسیه ارتباطی با سکا که همان سیستانی ها هستند در نوشته های ایرانی ندارند.
۲. شهر مرو تا ۲۵۰سال پیش فارسی زبان بود و جزو جغرافیای فرهنگی ایران بود، به خاطر بی لیاقتی قجرها با حملات ازبک ها و ترکمن ها شهر نابود شد و مردمش به سمرقند و بخارا در ازبکستان امروزی تبعید شدند، شماری از آنان هم که امروزه نام خانوادگی مروی یا مروزی دارند در ایران زندگی میکنند و از نسل همان مردم مرو ویران شده هستند.
تاجیک های مروی سمرقند و بخارا که از نسل ساکنان راستین مرو هستند به فارسی سخن میگویند.
امروزه دو مرو در ترکمنستان وجود دارد، یکی مرو امروزی که شهری کم سابقه است و به دست روس ها ساخته شده، یکی مرو کهن که شهری ویرانه است و در ۳۰کیلومتری شهر تازه قرار دارد.
۳. از زبان اشکانیان چندین نوشته ریز و درشت برجای مانده که کاملا دست مارا برای نوشتن دستور زبان برای آن و تحلیل متون آن باز میگذارد، به ویژه اینکه در ۱۰۰سال نخست دولت ساسانی همچنان زبان پهلوی اشکانی رسمی بوده و کم کم جای خود را به پهلوی ساسانی یا فارسی میانه یا پارسیگ داده.
اشکانیان به زبان خود پهلویگ یا پهلوانیگ میگفتند که به معنی زبان منسوب به پَهلَو یا پهله یا پرثوه ( فارسی باستان ) یا پارت بوده.
زبان های ایرانی شمال غربی مانند کردی ( به ویژه کردی زازا که در ترکیه سخن گفته میشود. ) ، بلوچی و زبان های کهن اصفهان ( مانند زبان روستای ابیانه/ویونا که شباهت بسیار بالایی با پهلوی نشان میدهد ) فرزندان پهلوی اشکانی هستند، همچنین زبان های تاتی اشتهاردی، هرزنی و کرینگانی هم مانستگی درخوری با پهلوی اشکانی نشان میدهند.