اشکان ها

/"دروغگو کم حافظه است. "/
همینکه از ۵خط دیدگاه هایتان ده نوع مغلطه و ناهماهنگی تناقض بیرون می زند دروغگوییتان را به خوبی میرساند.

اینکه میگویید آنها در ترکمنستان مستقر شده اند، خود ترکمنستان اصلا تا پیش از ۱۹۱۹ وجود داشته؟ خود شهر مرو تا ۳۰۰سال پیش فارسی زبان بوده! هنوز هم تاجیکان و تاجیک تباران در ان شهر زندگی میکنند!!! کسانی که در ایران نام خانوادگی شان مروی یا مروزی است که کم هم نیستند، اهالی مرو بوده اند که طی تازش قبایل ترکمن از این شهر گریخته اند، تازش ترکمن ها به دیگر شهرهای خراسان از جمله قوچان و سبزوار هم که شهره خاص و عام است و این از بی لیاقتی قاجارها بود که یارای ستیز با ایشان را نداشتند و می گذاشتند در خراسان بتازانند و جان و مال و ناموس مردم را به تاراج ببرند، داستان های تاریخی که از راهزن ها و تاراج بران ترکمن نقل شده به قدری زننده است که از تعریف آنها چشم پوشی میکنم. . . )
بگذریم
ایشان به احتمال بالا زرتشتی بوده اند چرا که حتی یک گور از آنها برجای نمانده. ( ساسانیان هم همینطور ) پس احتمالا به لاشخور کردن مردگان باور داشته اند. ( ولی هخامنشیان مهرپرست باور نداشتند، برای همین همگی گور دارند. )
با اینحال به نظر می رسد به خاطر رواداری دینی آیین زرتشت را رسمی و فراگیر نکردند، از سویی دیگر هم فرهنگی بسیار یونانی زده داشتند تا جایی که شاه مملکت روی سکه هایش خود را "یونانی دوست" میخواند! برای همین موبدان نگرش خوبی به آنها نداشتند.
چند نکته ریز دیگر
۱. پارت یا پرثوه یا پَهلَو واژه ای ایرانی است و نام غرب منطقه خراسان بوده، بخش بزرگ آن خراسان ایران و بخش کوچکی از آن ترکمنستان امروزی است. ( بخشی از خوارزم تاریخی هم در ترکمنستان افتاده. )
۲. سکستان سرزمین سکا ها همان سیستان امروزی است که پاره ایش در ایران و بخش دیگریش در افغانستان افتاده، در متون اسلامی از سکاها به نام سکزی نام برده اند، تمام سیستانی ها فارسی زبان هستند و کمی بلوچ زبان و پشتو زبان، هیچ کس در سکستان یا سیستان به ترکی سخن نمی گوید.
همانا که آن سکزی جنگجوی
که چندان همی برشمردی تو روی ( فردوسی )
چه خانه ست این کزو گشت این گشن لشکر
یکی هندو یکی سکزی یکی بستی ( ناصرخسرو )
وقتی شاعر ایرانی از سکزی و سکستان نام می برد صددرصد منظورش ساخاهای روسیه در آنسوی جهان نیست! سیستان ایران است و سکای ایرانی.
شاهنامه از رستم دستان، پهلوان افسانه ای ایرانی هم با عنوان سکزی و سیستانی یا سکستانی نام برده که کابوس تورانی ها بوده نه اینکه خود تورانی باشد! ( هرچند که خود توران هم افسانه ایرانی است و در نوشته های باستانی ترکی بدان اشاره ای نشده. )
نه میر خراسان پسندد ورا
نه شاه سجستان نه میر خلاف
سکزی و سکایی یعنی یعقوب لیث و رستم دستان و هیچوقت از خراسان و فارس جدا نبوده و نیست.
۳. زبان اشکانیان پهلویگ یا پهلوانیگ نام داشته. از این زبان چندین نوشته، سند، و داستان برجای مانده، حتی در صدسال نخست دولت ساسانی هم این زبان رسمی بوده و بعدها جایش را به فارسی میانه سپرده.
این زبان از زبان های ایرانی شمال غربی است.
خویشاوندان نزدیک این زبان، کردی، بلوچی، مازنی، گیلکی و تالشی و تاتی هستند.
به باور زبان شناسان زبان های زازا ( که گونه ای از زبان های کردی است. ) و زبان های کهن اصفهان ( مانند زبان ابیانه ای در نطنز اصفهان ) و تا حدی بلوچی زبان هایی هستند که بسیار محتمل هستند که فرزندان پهلوی اشکانی باشند.
یکی دیگر از آثار پهلوی اشکانی حماسه یادگار زریران ( به پهلوی: اَیاتگاری زَرِران ) که امروزه ما متنی ترکیبی به فارسی میانه و پهلوی اشکانی از آن داریم.
اهمیت این حماسه به این است که برای نخستین بار از پهلوان رستم دستان نام برده.