اشتیانی سیدجلال الدین

دانشنامه آزاد فارسی

آشتیانی سیدجلال الدین. آشْتیانی، سیدجلال الدین (۱۳۰۴ـ مشهد ۱۳۸۴ش)
فیلسوف، فقیه، و شارح حکمت متعالیه و کتب عرفانی ابن عربی در عصر حاضر. پس از فراگیری سطوح ادب فارسی و عربی در زادگاهش، به ارشاد میرزا ابوالقاسم دانش آشتیانی، در ۱۳۲۳ش برای تکمیل تحصیلات خود به قم، قزوین، نجف اشرف و تهران رفت؛ در فقه و اصول از محضر حاج آقا حسین بروجردی، سید محمدتقی خوانساری، سید حسین تبریزی کوه کمره ای و سید حسن بجنوردی بهره برد و نزد علّامه سید محمدحسین طباطبایی، سید ابوالحسن رفیعی قزوینی و حاج شیخ مهدی امیرکلایی مازندرانی فلسفه و عرفان آموخت. در ۱۳۳۸ش به مشهد رفت و به عنوان استاد دانشگاه در رشتۀ فلسفه و عرفان به تدریس مشغول شد و با تلفیق مبانی عرفان ابن عربی با حکمت متعالیه تقریرهای خاصی از حکمت متعالیه در مسائلی مانند مباحث وجود ذهنی، معاد جسمانی، وحدت شخصیۀ وجود، چگونگی ترکیب جسم از مادّه و صورت و حرکت جوهری عرضه کرد. از آثارش: شرح مقدمۀ قیصری؛ شرح زادالمسافر ملاصدرا در معاد جسمانی، هستی از نظر فلسفه و عرفان؛ شرح حال و آراء فلسفی ملاصدرا؛ نقد تهافت الفلاسفۀ غزالی؛ تدوین مجموعۀ چهارجلدی منتخبات آثار حکمای الهی ایران، و تصحیح و تحشیۀ آثار گوناگون.

پیشنهاد کاربران

بپرس