آسیدن بمعنی رسیدن است از یک ریشه پیش هند و اروپایی به همین معنی که در نمودار زیر نشان داده شده. گرچه این واژه امروز خیلی معمول نیست ولی فخر گرگانی در شعری برای توصیف "خراسان" آنرا بزیبایی نشان داده است
آسیدن ، رفتن و پوییدن و گالیدن است ، آسو به چم تیزرو از آسیدن است که همان آهو است
طلوع کردن و برآمدن خورشید ( شعر فخرالدین گرگانی )