اسمان روز

آسمان کلمه ای تورکی است که از فعل آسماق به معنی آویختن گرفته شده ریشه آن آس بوده وقتی پسوند بزرگی مان بدان اضافه می شود به شکل آسمان و به معنی آویز بزرگ در می آید و با مفهوم آسمان که به نظر قدما ستارگان و سیارات از آن آویزان بودند مطابقت می کند و در فارسی فاقد ریشه می باشد

نام روز بیست و هفتم ماه باشد از هر ماه شمسی و تدبیر مصالح روز مذکور به او تعلق دارد[برهان قاطع]. . . نگهبانی روز بیست و هفتم با ایزد آسمان است و آسمان در دین زرتشتی مقدس است.
ملا محسن فیض در رساله ای نقل می کند از امام جعفر صادق ( ع ) که:�. . . روز پسندیده و خوب است جهت هر حاجت و هر چه خواهند. هر کس در این روز متولد شود صاحب حسن و جمال و ملاحت خواهد بود. خوب ست از برای بنا و زراعت و خرید و فروخت و دخول مجلس سلطان. هر چه خواهید بکنید و سعی در حاجت های خود بنمایید. �
... [مشاهده متن کامل]

به بیست و هفتمین روز هر ماه در گاهشمار و گاهنامه پارسی آسمان روز گویند.