اسفندار

لغت نامه دهخدا

اسفندار. [ اِ ف َ ] ( اِ ) ( وجه اشتقاق آن در اسفند گذشت )مخفف اسفندارمذ. اسپندارمذ. اسپند. اسپندار. ماه دوازدهم سال شمسی مطابق حوت. رجوع به اسفندارمذ شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - پنجمین امشاسپنداز امشاسپندان ( مهین فرشتگان ) دین زرتشتی ۲ - ماه دوازدهم از سال شمسی که امروز ( اسفند ) میگویند مدت ماندن آفتاب در برج حوت . ۳ - نام روز پنجم از هر ماه شمسی .

فرهنگ عمید

= اسپندارمذ

پیشنهاد کاربران

شهر ابرکوه در جنوب غربی استان یزد برپایه فارسنامه ناصری بلخی، از ۱۲قریه ساخته شده بود که این ۱۲قریه هم نام با ۱۲ماه سال بودند ( یعنی از فروردین تا سپندارمد/اسفند ) ، برخی از این قُرا نابود شدند و برخی هم هنوز پای بر جایند، البته نام هایشان کمی تحریف شده. مثلا مهراباد، بهمن، دهستان تیرجرد ( تیرکرد یا گرد و. . . )
...
[مشاهده متن کامل]

نام یکی از روستاهای معروف آنها "اسفندآباد" است که در گویش خودشان اسفندار تلفظ میشود. از آنجایی که خود اسفند در واقع مخفف شده "سپندارمذ" است، هیچ بعید نیست که اسفندار، خود در اصل همان تلفظ قدیمی ولی با کمی تغییر باشد.

اسفندار