اسغدن

آسغدن به معنی آماده بودن یا آماده کردن است. معنی اولیه آن ( در ریشه پیش هند و اروپایی ) توان بخشیدن یا توانمند کردن است که در طی مسیر اشتقاقش که از زبان اوستایی نیز عبور میکند معنی آن از "توانایی" انجام کار به" آماده بودن" برای انجام کار تغییر یافته

آسَغدن: فراهم کردن
آسُغدن: نیمه سوختن