استایل اسپرت به نوعی پوشش اشاره دارد که برای موقعیت های روزمره و غیررسمی طراحی شده است و بدون توجه به سن و جنسیت مورد استفاده قرار می گیرد. این سبک پوشش از لباس ها و وسایل ورزشی الهام گرفته و راحتی آنها برای فعالیت های روزمره از اهمیت بالایی برخوردار است.
... [مشاهده متن کامل]
استایل اسپرت که از اواخر قرن نوزدهم میلادی با محبوبیت ورزش های گروهی و نیاز به لباس های راحت شکل گرفت، در طول قرن بیستم میلادی با ظهور برندهایی مانند آدیداس و پوما، تولید پارچه های کشسان و نفوذ فرهنگ های پاپ و هیپ هاپ به تدریج از حیطه ورزش فراتر رفت و به یکی از سبک های اصلی پوشش روزمره تبدیل شد. این سبک که بر راحتی، کارایی و قابلیت استفاده در موقعیت های مختلف از باشگاه تا قرارهای دوستانه تأکید دارد، امروزه گردش مالی بالایی در جهان دارد و به طور چشمگیری در دنیای مد رواج یافته است. اگرچه استایل اسپرت به دلیل تشویق به فعالیت بدنی و پاسخگویی به نیازهای زندگی مدرن مانند دورکاری فرصت هایی ایجاد کرده، اما پیامدهایی چون تضعیف هویت فرهنگی و لباس های بومی، گسترش مصرف گرایی و وابستگی به برندهای غربی، ایجاد استانداردهای غیرواقعی زیبایی از طریق سلبریتی ها، تضعیف مرزهای جنسیتی در پوشش، کاهش تمایز لباس رسمی و غیررسمی، و آلودگی محیط زیست ناشی از تولید انبوه مواد مصنوعی را نیز به همراه داشته است. در ایران نیز با وجود ظرفیت ها، این حوزه بیشتر متأثر از برندهای غربی است و طراحی های بومی در آن جایگاه چندانی ندارند.
... [مشاهده متن کامل]
استایل اسپرت که از اواخر قرن نوزدهم میلادی با محبوبیت ورزش های گروهی و نیاز به لباس های راحت شکل گرفت، در طول قرن بیستم میلادی با ظهور برندهایی مانند آدیداس و پوما، تولید پارچه های کشسان و نفوذ فرهنگ های پاپ و هیپ هاپ به تدریج از حیطه ورزش فراتر رفت و به یکی از سبک های اصلی پوشش روزمره تبدیل شد. این سبک که بر راحتی، کارایی و قابلیت استفاده در موقعیت های مختلف از باشگاه تا قرارهای دوستانه تأکید دارد، امروزه گردش مالی بالایی در جهان دارد و به طور چشمگیری در دنیای مد رواج یافته است. اگرچه استایل اسپرت به دلیل تشویق به فعالیت بدنی و پاسخگویی به نیازهای زندگی مدرن مانند دورکاری فرصت هایی ایجاد کرده، اما پیامدهایی چون تضعیف هویت فرهنگی و لباس های بومی، گسترش مصرف گرایی و وابستگی به برندهای غربی، ایجاد استانداردهای غیرواقعی زیبایی از طریق سلبریتی ها، تضعیف مرزهای جنسیتی در پوشش، کاهش تمایز لباس رسمی و غیررسمی، و آلودگی محیط زیست ناشی از تولید انبوه مواد مصنوعی را نیز به همراه داشته است. در ایران نیز با وجود ظرفیت ها، این حوزه بیشتر متأثر از برندهای غربی است و طراحی های بومی در آن جایگاه چندانی ندارند.