استارلینک ( به انگلیسی: Starlink ) یک منظومه ماهواره ای است که از سوی شرکت اسپِیس اِکس برای فراهم کردن اینترنت ماهواره ای شکل گرفته است. این صورت فلکی از هزاران ماهواره کوچک در مدار پایینی زمین تشکیل شده است که در ترکیب با فرستنده و گیرنده های زمینی کار می کنند.
اسپیس اکس قصد دارد برخی از ماهواره ها را برای اهداف نظامی، علمی یا اکتشافی بفروشد. مرکز توسعه ماهواره های اسپیس اکس در ردموند واشینگتن، میزبان تحقیق، توسعه، ساخت و کنترل گردش ماهواره های استارلینک است. هزینه پروژه یک دهه ای طراحی، ساخت و استقرار این صورت فلکی توسط اسپیس اکس در ماه مه ۲۰۱۸ حداقل ۱۰ میلیارد دلار برآورد شد.
توسعه محصول از سوی شرکت سازنده در سال ۲۰۱۵ آغاز شد. در گام اول، دو ماهواره نمونه اولیه برای پرواز آزمایشی در فوریه ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شدند. بعدها به مرور زمان ماهواره های آزمایشی بیشتری اضافی شدند و ۶۰ ماهواره عملیاتی در ماه مه سال ۲۰۱۹ در مدار مستقر شدند.
از نوامبر ۲۰۲۰، اسپیس اکس در راستای اهداف خود، هم زمان تا ۶۰ ماهواره در هر پرتاب را با هدف استقرار ۱۵۸۴ ماهواره ۲۶۰ کیلوگرمی برای ارائه خدمات تقریباً جهانی تا اواخر سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ به فضا می فرستد. اسپیس اکس در اوت ۲۰۲۰ یک سرویس بتا خصوصی در ایالات متحده شمالی و یک بتا عمومی را در اکتبر ۲۰۲۰ در عرض های جغرافیایی بالا بین ۴۴ و ۵۲ درجه شمالی آغاز کرد.
در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات متحده پرونده هایی را از طرف اسپیس اکس به اتحادیه بین المللی مخابرات فرستاد تا طیفی را برای ۳۰٬۰۰۰ ماهواره اضافیِ مکملِ ۱۲٬۰۰۰ ماهواره استارلینک که قبلاً توسط کمیسیون فدرال ارتباطات تأییدشده بود، فراهم کند.
ستاره شناسان در مورد تأثیر صورت های فلکی در مشاهدات نجومی زمینی و چگونگی افزودن ماهواره ها به یک مدار از پیش متراکم، ابراز نگرانی کرده اند. این منظومه ماهواره ای همچنین باعث به وجود آمدن سخنانی در مورد رعایت اخلاق توسط یک شرکت که به طور یک جانبه ظاهر آسمان شب را تغییر می دهد، شد.
برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۸۰ به عنوان بخشی از ابتکار دفاع استراتژیک شرکت فناوری ساری ستلایت ( SSTL ) به عنوان بخشی از «چشم انداز استراتژیک مشترک» به دست آورد. SSTL در آن زمان در حال کار برای گسترش اینترنت در فضا بود. با این حال، سهام اسپیس اکس در نهایت در سال ۲۰۰۸ پس از تمرکز بیشتر شرکت بر روی ناوبری و رصد زمین به شرکت فناوری هوافضا فرانسوی آستریوم فروخته شد. در اوایل سال ۲۰۱۴، ایلان ماسک و گرگ وایلر در حال کار روی طراحی یک صورت فلکی متشکل از ۷۰۰ ماهواره به نام WorldVu ( که به وان وب تغییر نام داد ) بودند که بیش از ۱۰ برابر بزرگ ترین منظومه ماهواره ای ایریدیوم در آن زمان بود. با این حال، این بحث ها در ژوئن ۲۰۱۴ شکست خورد و شرکت اسپیس اکس به جای آن به طور مخفیانه درخواست ITU را از طریق تنظیم کننده مخابرات نروژ تحت نام STEAM ثبت کرد.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاسپیس اکس قصد دارد برخی از ماهواره ها را برای اهداف نظامی، علمی یا اکتشافی بفروشد. مرکز توسعه ماهواره های اسپیس اکس در ردموند واشینگتن، میزبان تحقیق، توسعه، ساخت و کنترل گردش ماهواره های استارلینک است. هزینه پروژه یک دهه ای طراحی، ساخت و استقرار این صورت فلکی توسط اسپیس اکس در ماه مه ۲۰۱۸ حداقل ۱۰ میلیارد دلار برآورد شد.
توسعه محصول از سوی شرکت سازنده در سال ۲۰۱۵ آغاز شد. در گام اول، دو ماهواره نمونه اولیه برای پرواز آزمایشی در فوریه ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شدند. بعدها به مرور زمان ماهواره های آزمایشی بیشتری اضافی شدند و ۶۰ ماهواره عملیاتی در ماه مه سال ۲۰۱۹ در مدار مستقر شدند.
از نوامبر ۲۰۲۰، اسپیس اکس در راستای اهداف خود، هم زمان تا ۶۰ ماهواره در هر پرتاب را با هدف استقرار ۱۵۸۴ ماهواره ۲۶۰ کیلوگرمی برای ارائه خدمات تقریباً جهانی تا اواخر سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ به فضا می فرستد. اسپیس اکس در اوت ۲۰۲۰ یک سرویس بتا خصوصی در ایالات متحده شمالی و یک بتا عمومی را در اکتبر ۲۰۲۰ در عرض های جغرافیایی بالا بین ۴۴ و ۵۲ درجه شمالی آغاز کرد.
در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات متحده پرونده هایی را از طرف اسپیس اکس به اتحادیه بین المللی مخابرات فرستاد تا طیفی را برای ۳۰٬۰۰۰ ماهواره اضافیِ مکملِ ۱۲٬۰۰۰ ماهواره استارلینک که قبلاً توسط کمیسیون فدرال ارتباطات تأییدشده بود، فراهم کند.
ستاره شناسان در مورد تأثیر صورت های فلکی در مشاهدات نجومی زمینی و چگونگی افزودن ماهواره ها به یک مدار از پیش متراکم، ابراز نگرانی کرده اند. این منظومه ماهواره ای همچنین باعث به وجود آمدن سخنانی در مورد رعایت اخلاق توسط یک شرکت که به طور یک جانبه ظاهر آسمان شب را تغییر می دهد، شد.
برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۸۰ به عنوان بخشی از ابتکار دفاع استراتژیک شرکت فناوری ساری ستلایت ( SSTL ) به عنوان بخشی از «چشم انداز استراتژیک مشترک» به دست آورد. SSTL در آن زمان در حال کار برای گسترش اینترنت در فضا بود. با این حال، سهام اسپیس اکس در نهایت در سال ۲۰۰۸ پس از تمرکز بیشتر شرکت بر روی ناوبری و رصد زمین به شرکت فناوری هوافضا فرانسوی آستریوم فروخته شد. در اوایل سال ۲۰۱۴، ایلان ماسک و گرگ وایلر در حال کار روی طراحی یک صورت فلکی متشکل از ۷۰۰ ماهواره به نام WorldVu ( که به وان وب تغییر نام داد ) بودند که بیش از ۱۰ برابر بزرگ ترین منظومه ماهواره ای ایریدیوم در آن زمان بود. با این حال، این بحث ها در ژوئن ۲۰۱۴ شکست خورد و شرکت اسپیس اکس به جای آن به طور مخفیانه درخواست ITU را از طریق تنظیم کننده مخابرات نروژ تحت نام STEAM ثبت کرد.
wiki: استارلینک