اسبه
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
گویش مازنی
پیشنهاد کاربران
اسبه یا اسباه بمعنی سگ است که چنانچه در نمودار زیر نشان داده شده از زبانهای ایرانی غربی ( مادی و پارتی ) به فارسی رسیده و ریشه آن هند و اروپایی است. از همین ریشه لغات سگ و قناری ( پرنده جزیره "سگان" ) به فارسی رسیده است.
علامه همایی رحمه الله در تاریخ اصفهان مجلّدِ حوادث و وقایع و حکام و سلاطین ، صفحه ۲۷ میفرماید :
از لغات باقیمانده ماد کلمه ی � اسبه � بمعنی سگ است. ( اصلاً سگ بمعنی شجاع و پاسبان است و کلب را به همین مناسبت سگ گفته اند و سگستان از همین معنی اصلی است در قَریه ی معروف نزدیک قمیشه ) .
از لغات باقیمانده ماد کلمه ی � اسبه � بمعنی سگ است. ( اصلاً سگ بمعنی شجاع و پاسبان است و کلب را به همین مناسبت سگ گفته اند و سگستان از همین معنی اصلی است در قَریه ی معروف نزدیک قمیشه ) .
در زبان راجی دلیجانی اِسبَه به معنی سگ
در گویش تاتی ( اسبه ) یعنی سگ.