ندیدم جهاندار بخشنده ای بگاه و کیان بر درخشنده ای همی این سخن بر دل آسان نبود جز از خامشی هیچ درمان نبود همی داشتم تا کی آید پدید جوادی که جودش نخواهد کلید.
فردوسی.
کنون چاره این دام را چون کنم که آسان سر از بند بیرون کنم ؟
فردوسی.
ور این رنج آسان کنم بر دلم از اندیشه شاه دل بگسلم.
فردوسی.
گر ایدون که با من تو پیمان کنی نپیچی و اندیشه آسان کنی.
فردوسی.
بزد نیزه و برگرفتش ز زین بینداخت آسان بروی زمین.
فردوسی.
برآویخت با طوس چون پیل مست کمندی ببازو، عمودی بدست کمربندبگرفت او را [ طوس را ] ز زین برآورد آسان و زد بر زمین.
فردوسی.
ز دانندگان گر بپوشیم راز شود کار آسان بما بر دراز.
فردوسی.
همی باش و دل را مکن هیچ تنگ که آسان شود مر ترا کار جنگ.
فردوسی.
کند [ خدا ] بر تو آسان همه کار سخت ازوئی دل افروز و پیروزبخت.
فردوسی.
اگر سعد با تاج شاهان بدی مرا رزم و بزم وی آسان بدی.
فردوسی.
همی پیلتن را بخواهی شکست هماناکِت آسان نیاید بدست.
فردوسی.
کشتی حسنات و ثمراتش بدرودی دشوار تو آسان شد و آسان تو دشوار.
منوچهری.
این چنین آسان فرزند نزاده ست کسی که نه دردی بگرفتش متواتر نه تبی.
منوچهری.
گفت ترا دشوار باشددویدن از پس من برنشین تا ترا آسان تر باشد. ( تاریخ سیستان ). هرگاه اصل به دست آید کار فرع آسان باشد. ( تاریخ بیهقی ). چون آسان گرفته آید آسان گردد. ( تاریخ بیهقی ). غمی نیست کآن دل هراسان کند که آن را نه خرسندی آسان کند.
اسدی.
بهو گفت با بسته دشمن به پیش سخن گفتن آسان بود کم و بیش.
( آسان ) ( صفت ) ۱- امری که سخت و دشوار نباشد سهل خوار مقابل دشوار سخت صعب . ۲ - بی تعب بی رنج . ۳ - مرفه خوش . سهل خوارامری که دشوارنباشد، سهل، نقیض دشوار، به معنی آسوده هم گفته شده، آسانی: آسان بودن، ضددشواری طسوجی از طساسیج تستراست .
فرهنگ معین
( آسان ) [ په . ] (ص . ق . ) امری که سخت و دشوار نباشد، سهل . مق دشوار، سخت .
فرهنگ عمید
( آسان ) امری که انجام آن به راحتی ممکن باشد، بدون تلاش زیاد، به راحتی، سهل، آسوده.
گویش مازنی
/assaan/ اسام
دانشنامه عمومی
آسان. آسان ( به انگلیسی: Asan, Guam ) یک روستا در گوآم است. [ ۲] آسان ۲٬۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
آسان (کره جنوبی). شهر آسان ( کره جنوبی ) ( به کره ای: 아산 ) ( به انگلیسی: Asan ( Korea ) ) با جمعیت ۲۰۸٫۴۱۵ نفر در ایالت چونگچئونگنام - دو در کشور کره جنوبی واقع شده است.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف
جدول کلمات
آسان یسیر, سهلساده
مترادف ها
light(صفت)
خفیف، خل، چابک، باز، تابان، روشن، ضعیف، بی عفت، زود گذر، هوس باز، سبک، هوس امیز، اسان، اندک، سهل، سهل الهضم، کم، اهسته، سبک وزن، بی غم و غصه، وارسته، کم قیمت
easy(صفت)
ساده، ملایم، اسوده، سبک، روان، اسان، سهل، بی زحمت، بدون اشکال
light-handed(صفت)
ماهر، تردست، راحت، اسان، مقتدر، سبک دست
straightforward(صفت)
راست، درست، مستقیم، بی پرده، رک، اسان، سر راست
potty(صفت)
احمقانه، اسان، جزئی، ناچیز
degage(صفت)
ازاد، اسان، بیمانع
facile(صفت)
اسان، سهل الحصول، باسانی قابل اجرا
easygoing(صفت)
اسان، بی قید، اسان گیر
duck soup(صفت)
اسان
فارسی به عربی
بسیط , سهل , ضوء
پیشنهاد کاربران
منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود. ... [مشاهده متن کامل]
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴ • تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴ • حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است ) • فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵ • غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶ • فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
راحت، ساده، روان، بی زحمت
ورام
منبع. عکس فرهنگ فارسی یافرهنگ عمید
یسیر، میسر، راحت
این نظریه منه که واژه easy در انگلیسی با آسان در پارسی هم ریشه بوده چون هردو زبان هم آریایی ان. اگه اینطور باشه اینجوریه که: آسان�ایسان�ایسین�ایسی�ایزی ( بعد ها قانون اینکه s با صدای ز هم خونده بشه در انگلیسی نوین درست شد و ایسی شد ایزی. ... [مشاهده متن کامل]
البته گفتم این نظریه س از نظر خودم ولی بنظر درسته
be a piece of cake to be very easy
خوش و خوار. [ خوَش ْ / خُش ْ ش ُ خوا / خا ] ( ترکیب عطفی ، ص مرکب ) سهل . آسان . ساده : نیست جهان باز سوی ما ز چه معنی خوردن ما سوی باز او خوش و خوار است . ناصرخسرو.
مثل آب خوردن
سهل . . . ساده. . . راحت. . . .
آسان ( آسان که سن. که سیبدی آسیبدی ) آسان از فعل آسماق تورکی است. آس ( آویزان کن. اعدام کن ) آسان ( کسی که چیزی را آویزان می کند ) . آسیب ( کسی که چیزی را آویزان کرده است ) آسمان. آسما ( میلاخ ) . آسیلی ( سرگردان. ناچار. سردرگم ) .
ساده راحت بی دردسر
راحت یا ساده یا بی رنج
ساده، سهل، میسر، بی رنج، راحت
آسان بودن : راحت و ایمن بودن امشب از چشم بد هراسان باش همه شبهای دیگر آسان باش ( هفت پیکر نظامی، تصحیح دکتر ثروتیان، ۱۳۸۷ ، ص 557 )
آسان کردن چیزی بر دل : کنایه است از ناچیز و بی اهمیت شمردن آن ، نا دیده گرفتن آن ، بی توجه بودن نسبت به آن همی گفت: کاین را چه درمان کنم؟ نشاید که این بر دل آسان کنم یعنی : نمی توانم نسبت به آن بی تفاوت باشم نامه ی باستان ، ج ۳ ، داستان سیاوش ، دکتر کزازی ۱۳۸۴، ص ۲۵۹. 》
آسان: همی گفت: کاین را چه درمان کنم؟ نشاید که این بر دل آسان کنم آسان به همین ریخت، در پهلوی، به کار می رفته است. دار مستتر این واژه را بر آمده از اوستایی aspēn دانسته است. ؛ اما دیدگاه او را درست و روا نشمرده اند ( اساس اشتقاق فارسی ) ... [مشاهده متن کامل]
دکتر کزازی در مورد این واژه می نویسد:《 شاید بتوان ستاک واژه را سان دانست و آن را با سای سنجید که در آسودن کار برد دارد . به سخنی دیگر، بُن ِ اکنون از آسودن آسای است که از " آ " ( پیشاوند ) به اضافه سان ساخته شده است؛ " آسان" را نیز به همان سان ساخته شده از " آ" ( پیشاوند ) به اضافه سان می توان دانست . همین ریخت را در واژه ی " اَفسان " یا "فَسان" می توانیم یافت : پاره ی نخستین در این واژه "اف" یا "ف" است ؛این پیشاوند را در واژه های مثل: افسار ، افکار ، فگار نیز باز می توانیم یافت. افسان یا فسان سنگی بوده است که جنگ ابزارها را با آن تیز و برّان می گردانیده اند ؛ چون بایسته ی این کار سودن ِ جنگ ابزار بدین سنگ بوده است ، ستاک واژه را می توان سان دانست و آن را با سای که بن اکنون از سودن است سنجید. 》 دکتر کزازی در ادامه می نویسد : 《آنچه این انگاره را در ریشه شناسی " آسان " نیرو می تواند داد ، آمیغ "تن آسان" است که در کار برد و معنی با " تن آسای" یکی است. 》 نامه ی باستان ، ج ۳ ، داستان سیاوش ، دکتر کزازی ۱۳۸۴، ص ۲۵۸. 》 برای کسب اطلاعات بیشتر کتاب نامه باستان جلد ۳ مراجعه شود.
