ارومیه شهرستان

دانشنامه آزاد فارسی

اُرومیه، شهرستانواقع در استان آذربایجان غربی، مشتمل بر بخش های انزل، صومای برادوست، نازلو، مرکزی، و سیلوانه، با مرکزیت اداری شهر ارومیه. از شمال به شهرستان سلماس، از شرق به دریاچۀ ارومیه، از جنوب به شهرستان اشنویه، و از غرب به کشور ترکیه محدود است. طول آن از شمال به جنوب حدود ۸۸ کیلومتر و عرض متوسط آن از شرق به غرب حدود ۵۵ کیلومتر است. نواحی غربی و مرکزی آن عمدتاً کوهستانی است، که روبه غرب و نواحی مرزی بر ارتفاع آن افزوده می شود و نواحی شرقی آن را دشت آبرفتی همواری تشکیل می دهد که به دریاچۀ ارومیه منتهی می شود. ارتفاع بلندترین کوه آن، با نام برده رش، ۳,۶۰۸ متر است که در ۳۴کیلومتری شهر ارومیه قرار دارد و ارتفاع دیگر کوه های آن، ازجمله بزسینا (۳,۴۸۰ متر)، خلیل (۳,۱۹۷ متر)، بریزده (۳,۴۷۹ متر) و سیت آور (۳,۱۲۲ متر)، اکثراً بالاتر از ۲,۵۰۰ متر است. رودخانه های چندی در این شهرستان جریان دارند که همگی از ارتفاعات غربی سرچشمه گرفته اند و به دریاچۀ ارومیه می ریزند؛ برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از باراندوزچای، روضه چای، و نازلوچای. دشت آبرفتی ارومیه به سبب فراوانی آب و حاصل خیزی خاک و طبیعت مساعد، از بارورترین نواحی ایران است. برخی از فرآورده های کشاورزی این شهرستان عبارت اند از غلات، برنج، ذرت، حبوبات، سبزیجات، انواع میوه، به ویژه سیب و انگور، چغندرقند، توتون، دانه های روغنی، و علوفه. برخی از فعالیت های صنعتی آن عبارت اند از تولید مواد غذایی، مصنوعات چرمی و چوبی، کاغذ، صنایع شیمیایی، و نوشابه های غیرالکلی. اقلیم این شهرستان در دشت شرقی معتدل و در ارتفاعات غربی معتدل مایل به سرد و نیمه خشک و جمعیت آن ۸۷۱,۲۰۴ نفر است (۱۳۸۵). مهم ترین آبادی های آن عبارت اند از قوشچی، سِرو، نوشین، و سیلوانه.

پیشنهاد کاربران

از منابع اینترنتی و ویکی پدیا:
نام سابق�رضاییه، یکی از�کلان شهرهای ایران مرکز�استان آذربایجان غربی است�و�شهرستان ارومیه در شمال غربی�ایران �در منطقه�آذربلیجان�واقع شده است. این شهر طبق سرشماری سال�۱۳۹۵�با�۷۳۶٬۲۲۴�نفر جمعیت، �دهمین شهر پرجمعیت ایران و دومین شهر پرجمعیت منطقهٔ شمال غرب ایران به شمار می آید. ارومیه با ۱۳۳۲ متر ارتفاع در غرب�دریاچه ارومیه ، در دامنه�کوه سیر و در میان�دشت�ارومیه قرار گرفته است.
...
[مشاهده متن کامل]

پورداود نام اورمیه را ترکیبی از دو واژه آرامی �اور� به معنای شهر و �میاه� به معنای آب نوشته است.
♦️در هزوارش پهلوی، نوشته آرامی �میاه� آب خوانده می شود، ولی در شهر نامیدن �اور� جای تردید است. �اور� در زبان عبری به معنای نور آمده است مینورسکی با تکیه به متنی سریانی که در آن اسم مکانی به نام ارمیت در کنار دریاچه مزبور آمده است، نام اورمیه را �ارمیه� ( ارمیا ) و به ظاهر سریانی خوانده است. این نام در متون اسلامی به صورت اُرمیه و اُرمی آمده است. مردم محلی دریاچه مزبور را اورمی می نامند.
برخی مؤلفان عثمانی این دریاچه را ارومیه یا رومیه نوشته، و چنین پنداشته اند که منسوب به روم شرقی است. این نظر در همه موارد قاطع نیست، زیرا در نوشته های برخی مؤلفان معاصر ترکیه نیز نام دریاچه به صورت اورمیه آمده است. در متون کهن ایرانی نام این دریاچه به صورت چیچَست با یاء مجهول آمده است. واژه اوستایی چیچست به معنای درخشنده و شفاف است گمان می رود شوری و ذرات نمک فراوان موجب درخشندگی آن شده باشد. مؤلفان عهد اسلامی اغلب از شوری آب این دریاچه یاد کرده اند.
رضاضَحاکی راحت
دبیرو مدرس تاریخ
و. . . .