اردبیلی
/~ardebili/
لغت نامه دهخدا
اردبیلی. [ اَ دَ / دِ ] ( اِخ ) اوراست : تفسیر مشهور بتفسیر الاردبیلی. ( کشف الظنون ).
فرهنگ فارسی
اوراست تفسیر مشهور الاردبیلی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اردبیلی (ابهام زدایی). اردبیلی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • احمد بن محمد اردبیلی، مشهور به مقدس اردبیلی، از عرفاء و علمای بزرگ شیعه• الهی اردبیلی، اِلهی ِ اَرْدَبیلی ، جلال الدین حسین بن شرف الدین عبدالحق اردبیلی متخلص به الهی ، شاعر متصوف ، متکلم ، فقیه و ریاضی دان • سید یونس موسوی اردبیلی، از علمای مبارز ایران در قرن چهاردهم هجری• حسین اردبیلی، ملقب به کمال الدین فاضل کامل و شاعری ماهر• میرزا آقا یوسف مجتهد اردبیلی، یکی از علمای بزرگ شیعه• عبد الکریم موسوی اردبیلی ، از علمای معاصر
...
...
wikifeqh: اردبیلی_(ابهام_زدایی)
[ویکی شیعه] اردبیلی (ابهام زدایی). اردبیلی، ممکن است به یکی از این افراد اشاره داشته باشد:
wikishia: اردبیلی_(ابهام زدایی)
دانشنامه آزاد فارسی
اَرْدَبیلی
اَرْدَبیلی از لهجه های تُرکی آذربایجانی که مردم اردبیل به آن سخن می گویند و به لهجه های تُرکی خلخالی و سرابی و میانه یی نزدیک است در این گویش صنعت ها همانند صامت های تُرکی آذربایجانی است. ویژگی های آوایی اردبیلی: فقدان /e/ پایانی در آن و از این رو تبدیل /e/ پایانی دخیل از فارسی یا عربی به /a/ می باشد. در گویش اردبیلی مضاف بعد از مضاف الیه می آید. پسوند نسبت - li است که پس از اسم قرار می گیرد و چنانچه اسم به -nd مختوم باشد، /-ndl- حذف می شود و جای آن -tt- قرار می گیرد. اسم به حالات مختلف صرفی در می آید. برای متعدی کردن افعال بین ستاک امر و نشانۀ مصدری میانوند -der- اضافه می شود.
اَرْدَبیلی از لهجه های تُرکی آذربایجانی که مردم اردبیل به آن سخن می گویند و به لهجه های تُرکی خلخالی و سرابی و میانه یی نزدیک است در این گویش صنعت ها همانند صامت های تُرکی آذربایجانی است. ویژگی های آوایی اردبیلی: فقدان /e/ پایانی در آن و از این رو تبدیل /e/ پایانی دخیل از فارسی یا عربی به /a/ می باشد. در گویش اردبیلی مضاف بعد از مضاف الیه می آید. پسوند نسبت - li است که پس از اسم قرار می گیرد و چنانچه اسم به -nd مختوم باشد، /-ndl- حذف می شود و جای آن -tt- قرار می گیرد. اسم به حالات مختلف صرفی در می آید. برای متعدی کردن افعال بین ستاک امر و نشانۀ مصدری میانوند -der- اضافه می شود.
wikijoo: اردبیلی
پیشنهاد کاربران
شما ادم های عجیبی هستید. از سویی شما و دوستانتان به زرتشتیان کنونی و ایران باستان که جامعه ای زرتشتی بود به شدت توهین میکنید و از سویی دیگر کوشش در دزدیدن زرتشت و فرهنگش دارید.
در اوستا از چندین سرزمین نام برده شده که بجز معدودی از آنها که در ایران کنونی هستند، همگی در افغانستان و تاجیکستان و شاید برخی در ترکمنستان ( مرو، که تا همین ۱۵۰سال پیش جز خراسان ایران بود ) و شمال پاکستان باشد از جمله سغد ( ولایتی در تاجیکستان ) ، باختر ( بلخ کنونی ) ، مَرغ یا مَرو، راغا یا ری ( که این یکی استثنائا در ایران است. ) و. . .
... [مشاهده متن کامل]
برخی میگویند به طور غیرمستقیم به سیستان و طبرستان نیز اشاره شده.
همه زرتشتیان، چه زرتشتیان هند، چه یزد، چه کرمان، چه جوامع دیاسپورای در آمریکا و اروپا، امروزه باور دارند زرتشت اهل بلخ بود. ( زادگاه زرتشت سرزمینی به نام اَیریانیم وَئِجو ( به پارسی میانه: Ērānwēz که در کتب کنونی ایران ویج نوشته میشود ) که به معنی گهواره قوم اَریا یا ایر ( ایران جمع واژه ایر است و ایرانشهر یعنی کشور مردمان ایرانی ) که مکانی نامعلوم است. ( فقط میتوان با قاطعیت گفت که این سرزمین در شمال شرق ایران کنونی است. )
زبان اوستایی گرچه که به نگرش برخی یک طبقه بندی جدا از ایرانی شرقی و غربی دارد، ولی بیشتر عناصر ایرانی شرقی در خود دارد و این بدین معناست که نزدیک ترین زبان ها به زبان اوستایی، زبان هایی مانند پشتو، سغدی، باختری یا بلخی باستان، زبان های پامیر تاجیکستان، زبان وخی و سریکالی در غرب چین ( گویشوران این زبان ها تاجیکان چینی نام دارند، گرچه که تاجیک نامیده میشوند ولی فارسی سخن نمیگویند و زبانشان بیشتر به پامیری ها نزدیک است. ) و مواردی از این دست است.
در ضمن، اگر توران واقعا ترکان باشند، و ترکان واقعا از نسل تور پسر فریدون، بد نیست بدانید که در نوشته های دین زرتشت اصلا نگرش خوبی به ترکان نشان داده نشده.
در اوستا از چندین سرزمین نام برده شده که بجز معدودی از آنها که در ایران کنونی هستند، همگی در افغانستان و تاجیکستان و شاید برخی در ترکمنستان ( مرو، که تا همین ۱۵۰سال پیش جز خراسان ایران بود ) و شمال پاکستان باشد از جمله سغد ( ولایتی در تاجیکستان ) ، باختر ( بلخ کنونی ) ، مَرغ یا مَرو، راغا یا ری ( که این یکی استثنائا در ایران است. ) و. . .
... [مشاهده متن کامل]
برخی میگویند به طور غیرمستقیم به سیستان و طبرستان نیز اشاره شده.
همه زرتشتیان، چه زرتشتیان هند، چه یزد، چه کرمان، چه جوامع دیاسپورای در آمریکا و اروپا، امروزه باور دارند زرتشت اهل بلخ بود. ( زادگاه زرتشت سرزمینی به نام اَیریانیم وَئِجو ( به پارسی میانه: Ērānwēz که در کتب کنونی ایران ویج نوشته میشود ) که به معنی گهواره قوم اَریا یا ایر ( ایران جمع واژه ایر است و ایرانشهر یعنی کشور مردمان ایرانی ) که مکانی نامعلوم است. ( فقط میتوان با قاطعیت گفت که این سرزمین در شمال شرق ایران کنونی است. )
زبان اوستایی گرچه که به نگرش برخی یک طبقه بندی جدا از ایرانی شرقی و غربی دارد، ولی بیشتر عناصر ایرانی شرقی در خود دارد و این بدین معناست که نزدیک ترین زبان ها به زبان اوستایی، زبان هایی مانند پشتو، سغدی، باختری یا بلخی باستان، زبان های پامیر تاجیکستان، زبان وخی و سریکالی در غرب چین ( گویشوران این زبان ها تاجیکان چینی نام دارند، گرچه که تاجیک نامیده میشوند ولی فارسی سخن نمیگویند و زبانشان بیشتر به پامیری ها نزدیک است. ) و مواردی از این دست است.
در ضمن، اگر توران واقعا ترکان باشند، و ترکان واقعا از نسل تور پسر فریدون، بد نیست بدانید که در نوشته های دین زرتشت اصلا نگرش خوبی به ترکان نشان داده نشده.
اردبیل در اصل آرتتابئل بوده و از سه قسمت ار به معنی قهرمان آتا به معنی پدر وبئل به معنی کمره کوه تشکیل یافته و با هم به معنی مکان پدر قهرمان می باشد که ت به د تبدیل شده وآرددابئل گشته و با حذف یک د به
... [مشاهده متن کامل]
... [مشاهده متن کامل]
اردبئل و اردبیل تبدیل شده است با توجه به اینکه زرتشت در اردبیل بدنیا آمده و در کوه سابالان به عبادت پرداخته و اولین بار در اردبیل به نشر دین خود پرداخته اسم این شهر به شکل آرتاویل و به معنی شهر مقدس وارد اوستایی شده ودر منابع سومری به آرتتا که مشخصات اردبیل را دارد ا اشاره شده است
نام های اردبیل شامل:
فیروزگرد، اردپیل، بادان پیروز، پیروز رام و در نهایت در زمان احداث دوایر دولتی ، اردبیل پذیرفته شد
رضاضَحاکی راحت: دبیر و مدرس تاریخ
فیروزگرد، اردپیل، بادان پیروز، پیروز رام و در نهایت در زمان احداث دوایر دولتی ، اردبیل پذیرفته شد
رضاضَحاکی راحت: دبیر و مدرس تاریخ
منی آغلار قویانین گوزلری گریان اولسون