کریستنسن در آثار تاریخی خود، به ویژه در بررسی ایران ساسانی، آذربایجان را بخشی از سرزمین های ایرانی می دانست و بر پیوستگی فرهنگی و زبانی آن با دیگر نواحی ایران تأکید می کرد. او معتقد بود که پیش از گسترش زبان های ترکی در دورهٔ سلجوقیان و پس از آن، زبان های ایرانی در آذربایجان رواج داشته اند. این دیدگاه با نظر غالب ایران شناسان قرن بیستم همسو بود.
... [مشاهده متن کامل]
کریستنسن معتقد بود که:
پیش از مهاجرت گسترده قبایل ترک در سده های ۵ تا ۷ هجری ( ۱۱ تا ۱۳ میلادی ) ، بیشتر نواحی آذربایجان و بخش بزرگی از شمال غرب ایران به زبان های ایرانی سخن می گفتند.
گسترش زبان ترکی در آذربایجان بیشتر نتیجه استقرار تدریجی قبایل ترک زبان، به ویژه در دوره سلجوقیان و سپس دور ترکمانان بود.
این تحول را بیشتر یک دگرگونی زبانی می دانست تا جابه جایی کامل جمعیت؛ یعنی بسیاری از ساکنان بومی منطقه به تدریج زبان ترکی را پذیرفتند.
... [مشاهده متن کامل]
کریستنسن معتقد بود که:
پیش از مهاجرت گسترده قبایل ترک در سده های ۵ تا ۷ هجری ( ۱۱ تا ۱۳ میلادی ) ، بیشتر نواحی آذربایجان و بخش بزرگی از شمال غرب ایران به زبان های ایرانی سخن می گفتند.
گسترش زبان ترکی در آذربایجان بیشتر نتیجه استقرار تدریجی قبایل ترک زبان، به ویژه در دوره سلجوقیان و سپس دور ترکمانان بود.
این تحول را بیشتر یک دگرگونی زبانی می دانست تا جابه جایی کامل جمعیت؛ یعنی بسیاری از ساکنان بومی منطقه به تدریج زبان ترکی را پذیرفتند.
آرتور امانوئل کریستنسن زاده 9 ژانویه 1875 در شهر کپنهاگ دانمارک
کریستنسن در دانشگاه کپنهاگ تحصیل کرد و از جوانی به زبان ها و فرهنگ های شرقی، به ویژه ایران، علاقه مند شد. او چند بار به ایران سفر کرد و تحقیقات میدانی گسترده ای درباره زبان، فرهنگ و فولکلور ایرانی انجام داد .
... [مشاهده متن کامل]
او معتقد بود فارسی نو ادامه مستقیم سنت زبانی ایران باستان و فارسی میانه است و برخلاف تصور برخی خاورشناسان گذشته، پس از فتح اعراب پیوند خود را با گذشته از دست نداده است. وی آثار ادبی فارسی را ادامه سنت فرهنگی ایران پیش از اسلام می دانست .
کریستنسن شاهنامه فردوسی را مهم ترین عامل حفظ هویت زبانی و تاریخی ایرانیان می دانست و بارها از نقش آن در بقای زبان فارسی یاد کرده است. او در پژوهش های اسطوره ای خود بارها به شاهنامه استناد کرده و نیز نشان داد که بسیاری از افسانه ها، اصطلاحات و نام های اساطیری موجود در فارسی نو، ریشه در سنت های اوستایی و پهلوی دارند و از طریق ادبیات فارسی به زمان معاصر رسیده اند.
او زبان فارسی را مهم ترین عامل وحدت فرهنگی ایران می دانست و معتقد بود که این زبان در طول قرن ها اقوام گوناگون ایران را در یک حوزه فرهنگی مشترک گرد آورده است. این دیدگاه به ویژه در آثار او درباره ساسانیان و تاریخ ملی ایران دیده می شود.
از نوشته های وی :
ایران در زمان ساسانیان - ایران کهن و ایران نو - افسانه های ایرانیان - بهرام چوبین - ایران در زمان سامانیان - کاوه آهنگر و درفش کاویانی - مزدا پرستی در ایران قدیم - تاریخ سلطنت قباد و ظهور مزدک - داستان بزرگمهر حکیم - کیانیان - گویش گیلکی در رشت - فراسوی دریای خزر، سفرنامه کریستن سن به ایران و آسیای مرکزی - رساله شعر درباری و دربارهای شعر
وی در 31 مارس 1945 در دانمارک در گذشت .
کریستنسن در دانشگاه کپنهاگ تحصیل کرد و از جوانی به زبان ها و فرهنگ های شرقی، به ویژه ایران، علاقه مند شد. او چند بار به ایران سفر کرد و تحقیقات میدانی گسترده ای درباره زبان، فرهنگ و فولکلور ایرانی انجام داد .
... [مشاهده متن کامل]
او معتقد بود فارسی نو ادامه مستقیم سنت زبانی ایران باستان و فارسی میانه است و برخلاف تصور برخی خاورشناسان گذشته، پس از فتح اعراب پیوند خود را با گذشته از دست نداده است. وی آثار ادبی فارسی را ادامه سنت فرهنگی ایران پیش از اسلام می دانست .
کریستنسن شاهنامه فردوسی را مهم ترین عامل حفظ هویت زبانی و تاریخی ایرانیان می دانست و بارها از نقش آن در بقای زبان فارسی یاد کرده است. او در پژوهش های اسطوره ای خود بارها به شاهنامه استناد کرده و نیز نشان داد که بسیاری از افسانه ها، اصطلاحات و نام های اساطیری موجود در فارسی نو، ریشه در سنت های اوستایی و پهلوی دارند و از طریق ادبیات فارسی به زمان معاصر رسیده اند.
او زبان فارسی را مهم ترین عامل وحدت فرهنگی ایران می دانست و معتقد بود که این زبان در طول قرن ها اقوام گوناگون ایران را در یک حوزه فرهنگی مشترک گرد آورده است. این دیدگاه به ویژه در آثار او درباره ساسانیان و تاریخ ملی ایران دیده می شود.
از نوشته های وی :
ایران در زمان ساسانیان - ایران کهن و ایران نو - افسانه های ایرانیان - بهرام چوبین - ایران در زمان سامانیان - کاوه آهنگر و درفش کاویانی - مزدا پرستی در ایران قدیم - تاریخ سلطنت قباد و ظهور مزدک - داستان بزرگمهر حکیم - کیانیان - گویش گیلکی در رشت - فراسوی دریای خزر، سفرنامه کریستن سن به ایران و آسیای مرکزی - رساله شعر درباری و دربارهای شعر
وی در 31 مارس 1945 در دانمارک در گذشت .
