ادبیات کودک

پیشنهاد کاربران

ادبیات کودک، شاخه ای از پژوهش های ادبیِ مخصوص کودکان است که در جهان سابقۀ چندانی نداشته و در ایران نیز پدیده ای نوظهور به شمار می رود. این نوع از ادبیات، در عین برخورداری از مخاطبانی کم سن وسال، از جوهرۀ ادبی نیز برخودار است.
...
[مشاهده متن کامل]

کارشناسان، سرآغاز فولکور و فرهنگ عامۀ مردم را سرآغاز ادبیات و به خصوص ادبیات کودکان می دانند. انواع مختلف لالایی ها، مثل ها، ترانه های کودکان، افسانه های خردسالان، داستان های ماجرایی، حماسی و عاشقانه و اسطوره هایی که همگی زاییدۀ تخیل و تفکر آدمی در دوره های مختلف بوده اند، بنیاد ادبیات کودک و نوجوان را تشکیل می دهند. این مجموعه، در طول قرن های متمادی، به صورت سینه به سینه، به نسل های بعدی منتقل شده اند.
هرچند، تاریخچۀ دقیق این حوزه از ادبیات جهان، نامشخص است، اما متخصصان، کتاب �یادگاری برای کودکان� نوشته شده در سال های 1671 - 1672م، را نخستین کتاب مخصوص کودکان معرفی کرده اند. این کتاب که بیشتر دارای رنگ و بوی مذهبی بوده توسط یک روحانی مسیحی به نام جیمز جانی وی نوشته شده است. در همان سال ها، چندین کتاب دیگر نیز برای کودکان نوشته شد که همگی آنها در باب تربیت اخلاقی کودکان بودند. پس از آن و در قرن 18م، گام های مؤثری در این زمینه برداشته شد. کتاب های �کودکان و مردان� و �امیل�، در راستای جلب توجه بزرگسالان به کودکان نوشته شدند. در قرن 19م نیز به تدریج، تغییراتی در کتاب های کودکان به وجود آمد و ادبیات کودک به صورت چشم گیری توسعه یافت. در آن دوره، تعداد قابل توجهی شعر به منظور سرگرم کردن کودکان سروده شد. لالایی ها و تعابیری که حکایت از عشق بین کودک و والدین او داشت، بذله گویی ها و نیز اشعاری شاد دربارۀ اَعمال تخیلی حیوانات از آن موارد هستند.

منابع• https://iranpedia.net/wiki/ادبیات_کودک
دو معنی : 1 - محصول ادبی که برای کودکان تولید میشود
2 - یا آن محصول ادبی که توسط خود کودکان تولید میشود