ادبیات داستانی عامیانه، گونه ای از ادبیات است که از نظر محتوا، مضمون، شکل و ارائهٔ آن ها در نزد عوام مردم قابل قبول باشد. رایج بودن در میان مردم، عامیانه بودن موضوع داستان، بهره مندی از زبان عامیانه، خیال پردازی و طنزآمیز بودن، از ویژگی های این داستان ها است.
... [مشاهده متن کامل]
کتاب فرهنگ اصطلاحات ادبی، در تعریف ادبیات داستانی عامیانه، آن را گونه ای از قصه های کهن دانسته که به صورت شفاهی یا کتبی بوده، از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و انواع مختلفی از جمله اساطیر بدوی، قصه های پریان و قصه های قومی را شامل می شود. گروهی دیگر، خواستار تفکیک قصه های عامیانه از قصه های عامه پسند شده اند، زیرا داستان های عامه پسند در هر دوره ای از تاریخ به سلیقه جمعی مردم هر جامعه برمی گردد. برای مثال، امروزه قصه هایی با سبک و سیاق رُمان ها و داستان های کوتاه و بلند، مورد اقبال عموم مردم است.
این داستان ها که با تکیه بر ویژگی ها، عناصر و بن مایه هایی مشخص از ادبیات رسمی متمایز می شوند، در قالب های مختلفی مانند افسانه، اسطوره، حکایت، مَتَل، مَثَل، لطیفه، نقل و نقل آواز وجود دارند و در سیر تاریخی خود با اهدافی چون سرگرمی و آموزش، همواره مورد توجه مردم و پژوهشگران بوده اند.
... [مشاهده متن کامل]
کتاب فرهنگ اصطلاحات ادبی، در تعریف ادبیات داستانی عامیانه، آن را گونه ای از قصه های کهن دانسته که به صورت شفاهی یا کتبی بوده، از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و انواع مختلفی از جمله اساطیر بدوی، قصه های پریان و قصه های قومی را شامل می شود. گروهی دیگر، خواستار تفکیک قصه های عامیانه از قصه های عامه پسند شده اند، زیرا داستان های عامه پسند در هر دوره ای از تاریخ به سلیقه جمعی مردم هر جامعه برمی گردد. برای مثال، امروزه قصه هایی با سبک و سیاق رُمان ها و داستان های کوتاه و بلند، مورد اقبال عموم مردم است.
این داستان ها که با تکیه بر ویژگی ها، عناصر و بن مایه هایی مشخص از ادبیات رسمی متمایز می شوند، در قالب های مختلفی مانند افسانه، اسطوره، حکایت، مَتَل، مَثَل، لطیفه، نقل و نقل آواز وجود دارند و در سیر تاریخی خود با اهدافی چون سرگرمی و آموزش، همواره مورد توجه مردم و پژوهشگران بوده اند.