اخرجت

**۱. لایه ریشه و زمان ( صرف ) :**
ابتدا باید بدانیم با چه نوع فعلی روبرو هستیم.
* **ریشه:** این فعل از ریشه **خ ر ج** گرفته شده است.
* **زمان:** این فعل از نوع **ماضی** است؛ یعنی بیانگر عملی است که در گذشته انجام شده و به پایان رسیده است ( خارج کرد ) .
**۲. لایه صیغه ( مطابقت با فاعل ) :**
حالا باید ببینیم این فعل برای چه کسی ساخته شده است.
* **فاعل:** در این آیه، فاعل ما **الْأَرْضُ** است. چون زمین در عربی یک اسم **مونث مجازی** است، فعل حتماً باید با آن مطابقت کند.
* **صیغه:** برای نشان دادن این مطابقت، از صیغه **غایب، مفرد، مونث** استفاده شده است. علامت این صیغه، اضافه شدن **تَاءُ التَّأْنِیثِ** به انتهای فعل است.
👉 پس شکل اصلی صیغه ما این بود: **أَخْرَجَتْ**
**۳. لایه اعراب ( تلفظ و اتصال ) :**
در مرحله آخر، وقتی می خواهیم کلمات را کنار هم بگذاریم، با یک چالش تلفظی روبرو می شویم:
* **مشکل:** اگر بگوییم **أَخْرَجَتْ الْأَرْضُ**، حرف ت ( ساکن ) بلافاصله با حرف ل ( ساکن در ال تعریف ) برخورد می کند. این پدیده را **التقاء الساکنین** ( برخورد دو ساکن ) می نامند که در عربی از آن اجتناب می شود.
* **راه حل:** برای اینکه بتوانیم کلمات را روان تلفظ کنیم، حرف ت را با یک **کسره** از حالت سکون خارج می کنیم.
✅ **نتیجه نهایی:** **أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ**
**💡 خلاصه سریع برای مرور:**
* **خ ر ج:** ریشه کلمه
* **ماضی:** زمان فعل
* **ت:** نشانه صیغه مونث ( مطابقت با زمین )
* **کسره:** حرکت اضطراری برای فرار از برخورد دو ساکن