احماض

لغت نامه دهخدا

احماض. [ اِ ] ( ع مص ) ترش مَزه گردانیدن. ترشانیدن. || احماض ارض ؛ حمض ناک گردیدن زمین. || احماض اِبل ؛ گیاه شور خوردن شتران. || گیاه شور چرانیدن شتر. || شور و ترش شدن. || بازگردانیدن کسی را از کاری. ( منتهی الارب ). || مزاح کردن. خوشمزگی کردن. مزاح و خوش طبعی کردن.لطیفه گفتن : گاه گاه احماضی رفتی. ( کلیله و دمنه ).

فرهنگ معین

( اِ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - از حالی به حال دیگر گشتن . ۲ - شوخی و مزاح کردن . ۳ - از جدیّت به سستی گراییدن .

فرهنگ عمید

مزاح کردن.

پیشنهاد کاربران

احماض: بازگردانیدن کسی از کاری.
( ( وناچار از بشاعت ِِچاشنی میوه ها ذوقرا تنفری حاصل شود به احماض گراید. . . ) )
( مرزبان نامه، محمد روشن ج اول، چاپ دوم، ۱۳۶۷. ص ۴۲۷ ) .

بپرس