احتداء

لغت نامه دهخدا

احتداء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) احتداء لیل نهار را؛ تابع گردیدن شب روز را. شب از پی روز درآمدن. || سَوق. راندن.

پیشنهاد کاربران

بپرس