اجیل خوری
/~Ajilxori/
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
ظرفی که در آن آجیل کنند
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
آجیل کلمه ای تورکی است که از فعل آچیلماق به معنی باز شدن گرفته شده ریشه آن آچیل بوده و با مفهوم آجیل مشکل گشا که شامل مغزها و میوه های خشک شده بوده و در دوران قاجار مردم معتقد بودند با توزیع آن بین فقرا گره مشکلشان باز می شود مطابقت می کند و در فارسی فاقد ریشه می باشد