اثر بارنوم ( به انگلیسی: Barnum effect ) یا اثر فورر یا در مواردی اثر بارنو فورر، یک پدیده روان شناختی رایج است که در آن به نظر می آید افراد در حال توصیف شدن به وسیله خصایص شخصیتی هستند که تنها برای آنها کاربرد دارد، اما در حقیقت این خصایص مبهم بوده و برای طیف گسترده ای از مردم صادق است. [ ۱] این اثر می تواند توضیح جزئی برای پذیرش گسترده ای از برخی از باورهای پارانرمال و شیوه هایی مانند طالع بینی، اختربینی، فال بینی، هاله بینی و برخی از انواع آزمون های شخصیتی ارائه دهد. [ ۱]
این خصوصیات و توصیفات کلی اغلب توسط به کارگیرندگان به عنوان یک روش متداول برای متقاعد کردن افراد، مورد استفاده قرار می گیرد و به صورت یک «حقیقت خاص» و غیر کلی برای آن ها جلوه می کند. از آنجا که اظهارات عنوان شده بسیار مبهم هستند، فرد برداشتی شخصی از آن توصیفات در ذهن می پروراند و بیانات را موضوعی «شخصی» می داند. اگر ارائه دهندهٔ توصیفات و ارزیابی های شخصیتی، به عنوان فردی متحبر و بسیار حرفه ای معرفی گردد، افراد بیشتر احتمال دارد که توصیفات منفی شخصیتی را نیز پذیرا باشند. [ ۲]
روانشناس آمریکایی برترام فورر در اصل آن را «سفسطه اعتبار شخصی» نامگذاری کرد. [ ۳] اصطلاح «اثر برونوم» در سال ۱۹۵۶ توسط روانشناس پال میل در مقاله خود «خواستار - یک کتاب آشپزی خوب» ساخته شده است؛ زیرا او توصیفات شخصیتی مبهم مورد استفاده در آزمون های روانشناختی خاص «کاذب موفق» را با نمایش های صاحب سیرک، پ. ت. بارنوم که به داشتن «چیزی برای همه» مشهور بوده اند، [ ۴] شبیه می داند. [ ۵] [ ۶]
اثر بارنوم در حالت های زیر شدیدتر است:[ ۷]
• گفته شود که توصیف کلی به طور خاص برای همان شخص است.
• شخصی که توصیف را بیان می کند نزد دریافت کننده دارای اقتدار باشد.
• توصیف ها — بدون زیاده روی — تنها به بیان موضوعات مثبت بپردازند.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاین خصوصیات و توصیفات کلی اغلب توسط به کارگیرندگان به عنوان یک روش متداول برای متقاعد کردن افراد، مورد استفاده قرار می گیرد و به صورت یک «حقیقت خاص» و غیر کلی برای آن ها جلوه می کند. از آنجا که اظهارات عنوان شده بسیار مبهم هستند، فرد برداشتی شخصی از آن توصیفات در ذهن می پروراند و بیانات را موضوعی «شخصی» می داند. اگر ارائه دهندهٔ توصیفات و ارزیابی های شخصیتی، به عنوان فردی متحبر و بسیار حرفه ای معرفی گردد، افراد بیشتر احتمال دارد که توصیفات منفی شخصیتی را نیز پذیرا باشند. [ ۲]
روانشناس آمریکایی برترام فورر در اصل آن را «سفسطه اعتبار شخصی» نامگذاری کرد. [ ۳] اصطلاح «اثر برونوم» در سال ۱۹۵۶ توسط روانشناس پال میل در مقاله خود «خواستار - یک کتاب آشپزی خوب» ساخته شده است؛ زیرا او توصیفات شخصیتی مبهم مورد استفاده در آزمون های روانشناختی خاص «کاذب موفق» را با نمایش های صاحب سیرک، پ. ت. بارنوم که به داشتن «چیزی برای همه» مشهور بوده اند، [ ۴] شبیه می داند. [ ۵] [ ۶]
اثر بارنوم در حالت های زیر شدیدتر است:[ ۷]
• گفته شود که توصیف کلی به طور خاص برای همان شخص است.
• شخصی که توصیف را بیان می کند نزد دریافت کننده دارای اقتدار باشد.
• توصیف ها — بدون زیاده روی — تنها به بیان موضوعات مثبت بپردازند.
wiki: اثر بارنوم