اتود

اِتود ( به فرانسوی: Étude ) به معنای مطالعه است و در موسیقی به قطعه هایی گفته می شود که هدف آنها ارتقای شگرد نوازندگی است. هر اتود معمولاً برای یکی از مشکلات فن نوازندگی و رفع یکی از ضعف های تکنیکی هنرآموزان تصنیف می شود. آهنگسازان و به ویژه رمانتیک ها بیش تر کوشیده اند اتودهای خود را علاوه بر تأمین هدف بالا، زیبا نیز تصنیف کنند، به طوری که تکنوازها آن را در رپرتوار رسیتال خود، به قصد نشان دادن قابلیّت نوازندگی شان می گنجانند. برای نمونه، اتود اپوس ۲۵ شماره ۶فردریک شوپن برای تمرین پیانیست برای اجرای سریع و موازی فواصل سوم کروماتیک است، و اتود اپوس ۲۵ شماره ۷ او تأکید بر تولید نغمهٔ آوازین در یک ملودی پلی فونی دارد، و اتود اپوس ۲۵ شماره ۱۰ او اکتاوهای موازی را پوشش می دهد.
معنی دیگر اتود، طراحی اولیه است. اصطلاح اتود زدن در نقاشی نیز به کار می رود.

اِتود (etude)
در موسیقی ، تمرینی که برای پیشرفت تکنیکی طراحی شده باشد. با این که اتود در اصل فقط به منظور تمرین ایجاد شده است ، برخی آهنگ سازان ، به خصوص فردریک شوپن۱ ، اتودهایی چنان بدیع و ماهرانه ساختند که اکنون در کنسرت ها برای نمایش قدرت و مهارت نوازنده به کار می روند.