ابکانه

لغت نامه دهخدا

( آبکانه ) آبکانه. [ ن َ / ن ِ ] ( ص ، اِ ) بچه آدمی یا حیوان که سقط شود. جِهض. جهیض. مجهض. ملیص. زلیق. ملیط. مُملص. آفکانه. افکانه. فکانه. آپکانه. بچه از بار رفته.
- آبکانه کردن ؛ سقط کردن.

فرهنگ فارسی

( آبکانه ) ( اسم ) بچ. انسان یا حیوان که سقط شود آفکانه افکانه فکانه .
بچه آدمی یا حیوان که سقط شود

فرهنگ معین

( آبکانه ) (نِ ) (اِمر. ) نک آفگانه .

پیشنهاد کاربران

بچه آدمی یا حیوان که سقط شود. جِهض. جهیض. مجهض. ملیص. زلیق. ملیط. مُملص. آفکانه. افکانه. فکانه. آپکانه. بچه از بار رفته.
آبکانه در ریخت آفکانه
وآفکانه در ریخت آبکانه
کار برد داشته است.